<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Artykuły na każdy temat &#187; Gry sportowe</title>
	<atom:link href="http://artykuly.rox.mysite.pl/?feed=rss2&#038;cat=15" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://artykuly.rox.mysite.pl</link>
	<description>Blog</description>
	<lastBuildDate>Tue, 29 Sep 2009 10:56:40 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.8.4</generator>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
			<item>
		<title>Sport,piłka nożna,zakłady bukmacherskie</title>
		<link>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=52</link>
		<comments>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=52#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 24 Aug 2007 15:53:39 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bez kategorii]]></category>
		<category><![CDATA[Finanse]]></category>
		<category><![CDATA[Gry sportowe]]></category>
		<category><![CDATA[Info]]></category>
		<category><![CDATA[Internet]]></category>
		<category><![CDATA[Sport]]></category>
		<category><![CDATA[Zakłady sportowe]]></category>
		<category><![CDATA[piłka nożna]]></category>
		<category><![CDATA[zakłady bukmacherskie]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://artykuly.roxi.9o.pl/?p=52</guid>
		<description><![CDATA[Juninho Pernambucano, właśc. Antônio Augusto Ribeiro Reis Junior (ur. 30 stycznia 1975 w Recife), brazylijski piłkarz, pomocnik, zawodnik Olympique Lyon (gra z numerem  i reprezentacji narodowej.
Kariera klubowa:
1993-1994: Brazylia &#8211; Sport Club do Recife
1995-2001: Brazylia Vasco da Gama Rio de Janeiro
od 2001: Francja Olympique Lyon
Juninho rozpoczął karierę w Sport Club do Recife (1993-1994), później grał [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Juninho Pernambucano, właśc. Antônio Augusto Ribeiro Reis Junior (ur. 30 stycznia 1975 w Recife), brazylijski piłkarz, pomocnik, zawodnik Olympique Lyon (gra z numerem <img src='http://artykuly.rox.mysite.pl/wp-includes/images/smilies/icon_cool.gif' alt='8)' class='wp-smiley' /> i reprezentacji narodowej.<br />
Kariera klubowa:<br />
1993-1994: Brazylia &#8211; Sport Club do Recife<br />
1995-2001: Brazylia Vasco da Gama Rio de Janeiro<br />
od 2001: Francja Olympique Lyon<br />
Juninho rozpoczął karierę w Sport Club do Recife (1993-1994), później grał Vasco da Gama Rio de Janeiro (1995-2001), od 2001 jest piłkarzem francuskiego Olympique Lyon (w latach 2002-2005 nieprzerwanie mistrzostwo kraju i superpuchar Trophée Des Champions). Z Club de Regatas Vasco da Gama sięgnął po Copa Libertadores (1998) i Copa Mercosur (2000).<br />
Kariera reprezentacyjna<a href="http://www.goleador.pl/" title='Bukmacherskie'>Zakłady bukmacherskie,sport</a><br />W reprezentacji Brazylii Juninho debiutował w marcu 1999, do 2005 wystąpił w 39 meczach i strzelił 5 bramek. Z zespołem narodowym zdobył Puchar Konfederacji w 2005. Na mistrzostwach świata w Niemczech zagrał w trzech meczach i strzelił jedną bramkę. Po mundialu zapowiedział zakończenie kariery międzynarodowej.<br />
Karel Poborský (ur. 30 marca 1972 w Jindřichův Hradec), czeski piłkarz występujący na pozycji pomocnika.<br />
Swoją karierę rozpoczynał w Czeskich Budziejowicach. Potem reprezentował barwy Viktorii Žižkov i Slavii Praga, z którą w 1996 roku zdobył mistrzostwo Czech. W tym roku wystąpił też na Mistrzostwach Europy w Anglii, na których zdobył ze swoją reprezentacją srebro. Po turnieju Karel przeniósł się do Manchesteru United, z którym wygrał Premiership w 1997 roku. Spędził tam jednak tylko półtora roku, by potem przenieść się do portugalskiej Benfiki Lizbona. Później reprezentował barwy Lazio Rzym, a w 2002 roku powrócił do ligi czeskiej, do Sparty Praga. W 2005 po konflikcie w klubie został odwołany z pierwszej drużyny Sparty i trafił do drugoligowego Dynama Czeskie Budziejowice.<br />
Poborský jest piłkarzem, który rozegrał najwięcej spotkań w historii czeskiej reprezentacji, bo aż 118 (stan na 7.09.2006). Zdebiutował w meczu z Turcją w 1994 roku (pierwszy mecz czeskiej reprezentacji po rozpadzie Czechosłowacji). Grał na trzech Mistrzostwach Europy: w 1996, 2000 i 2004 roku, będąc zawsze jednym z najlepszych zawodników reprezentacji Czech. Dzięki wygranemu barażowi z Norwegią po raz pierwszy awansował do finałów Mistrzostw Świata, które odbyły się w 2006 roku w Niemczech. Ostatnim klubem w jakim grał nim zakończył karierę 28 maja 2007 roku, było Dynamo Czeskie Budziejowice. Zakończył karierę w wieku 35 lat, jak sam powiedział nie potrafił znaleźć motywacji do dalszej zawodowej gry w piłkę.<br />
Freddy Alejandro Guarín Vasquez (ur. 30 czerwca 1986 w Boyaca) piłkarz kolumbijski grający na środkowego lub prawego pomocnika. Mierzy 183 cm, waży 80 kg.<br />
Kariera klubowa:<br />
Swoją piłkarską karierę Guarín rozpoczął w klubie Envigado FC, w barwach którego zadebiutował w 2005 roku w Copa Mustang. Już w 2. kolejce ligowej w meczu przeciwko Deportivo Pereira (1:1) zdobył gola. W całym sezonie zagrał w 10 ligowych meczach, a jego drużyna najpierw weszła do drugiej fazy rozgrywek, a tam zajęła 2. miejsce w grupie B. Jednak jeszcze w połowie sezonu Guarín trafił na wypożyczenie do jednego z najsłynniejszych klubów Ameryki Południowej, Boca Juniors Buenos Aires. Najpierw pół roku spędził w młodzieżowej drużynie tego klubu, a po dobrej grze w styczniu 2006 w sparingach oraz wobec kontuzji Fernando Gago i Sebastiana Battagli otworzyła się szansa gry w pierwszym składzie Boca. Ostatecznie Guarín zagrał tylko w 2 meczach Primera División, a z Boca wygrał fazę Clausura i tym samym wywalczył mistrzostwo Argentyny.<br />
<br /><a href="http://www.goleador.pl/" title='piłka nożna'>portal,Piłka nożna</a><br />W sierpniu 2006 Freddy trafił na wypożycznie do klubu francuskiej Ligue 1, AS Saint-Etienne. W barwach „Zielonych” zadebiutował 5 października w sparingu z Espanyolem Barcelona. Jego klub wygrał 2:0 a on sam zdobył obie bramki. Swój debiut w Ligue 1 Guarín zaliczył 14 października w derbach regionu Rodan-Alpy z Olympique Lyon. Pomimo porażki 1:2 Guarín został chwalony przez francuską prasę i od czasu debiutu trener zespołu Ivan Hašek coraz częściej zaczął stawiać na młodego Kolumbijczyka. Kierownictwo Saint-Etienne już rozważa wykupienie zawodnika na stałe z Boca Juniors.<br />
Kluby:<br />
2005 Envigado FC Kolumbia<br />
2005/06 Boca Juniors Buenos Aires Argentyna Argentyna Primera Division<br />
2006/07 AS Saint-Etienne Francja Ligue 1</p>
<p>Kariera reprezentacyjna:<br />
W reprezentacji Kolumbii Guarín zadebiutował 24 maja 2006 roku w zremisowanym 1:1 wyjazdowym meczu z Ekwadorem. Brał udział w sparingach zespołu w 2006 roku (m.in. w meczu z Polską, wygranym w Chorzowie 2:1). Przed debiutem w pierwszej reprezentacji Guarín reprezentował młodzieżowe reprezentacje Kolumbii. Ma na swoim koncie między innymi udział w dwóch finałach Młodzieżowych Mistrzostw Świata: w 2003 roku w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, skąd przywiózł brązowy medal oraz w 2005 roku w Holandii (Kolumbia odpadła w 1/8 finału, Guarín zdobył 2 gole w całym turnieju).</p>
<p>Ciekawostki:<br />
# Guarín popularny jest wśród graczy grających w Football Manager 2006. W grze tej można kupić Freddy&#8217;ego za stosunkowo niską cenę, a z czasem staje się on jednym z najlepszych zawodników na świecie.</p>
No Tags]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://artykuly.rox.mysite.pl/?feed=rss2&amp;p=52</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Sport,piłka nożna,zakłady sportowe,zakłady bukmacherskie</title>
		<link>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=44</link>
		<comments>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=44#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 11 Aug 2007 10:58:30 +0000</pubDate>
		<dc:creator>kolo</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bez kategorii]]></category>
		<category><![CDATA[Finanse]]></category>
		<category><![CDATA[Gry sportowe]]></category>
		<category><![CDATA[Historia]]></category>
		<category><![CDATA[Internet]]></category>
		<category><![CDATA[Sport]]></category>
		<category><![CDATA[Zakłady sportowe]]></category>
		<category><![CDATA[piłka nożna]]></category>
		<category><![CDATA[zakłady bukmacherskie]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://artykuly.roxi.9o.pl/?p=44</guid>
		<description><![CDATA[Triumfatorzy Ligue 2
    * 1933/1934 &#8211; Red Star Paryż
    * 1934/1935 &#8211; FC Metz
    * 1935/1936 &#8211; FC Rouen
    * 1936/1937 &#8211; Olympique Marsylia
    * 1937/1938 &#8211; RC Lens
    * 1938/1939 &#8211; Red Star Paryż
   [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Triumfatorzy Ligue 2<br />
    * 1933/1934 &#8211; Red Star Paryż<br />
    * 1934/1935 &#8211; FC Metz<br />
    * 1935/1936 &#8211; FC Rouen<br />
    * 1936/1937 &#8211; Olympique Marsylia<br />
    * 1937/1938 &#8211; RC Lens<br />
    * 1938/1939 &#8211; Red Star Paryż<br />
    * 1939-1945 &#8211; przerwa w rozgrywkach z powodu II wojny światowej<br />
    * 1945/1946 &#8211; FC Nancy<br />
    * 1946/1947 &#8211; FC Sochaux-Montbéliard<br />
    * 1947/1948 &#8211; OGC Nice<br />
    * 1948/1949 &#8211; RC Lens<br />
    * 1949/1950 &#8211; Nîmes Olympique<br />
    * 1950/1951 &#8211; Olympique Lyon<br />
    * 1951/1952 &#8211; Stade Français Paryż<br />
    * 1952/1953 &#8211; Toulouse FC<br />
    * 1953/1954 &#8211; Olympique Lyon<br />
    * 1954/1955 &#8211; Sedan Paryż<br />
    * 1955/1956 &#8211; Stade Rennais<br />
    * 1956/1957 &#8211; Olympique Alès<br />
    * 1957/1958 &#8211; FC Nancy<br />
    * 1958/1959 &#8211; Le Havre AC<br />
    * 1959/1960 &#8211; Grenoble Foot<br />
    * 1960/1961 &#8211; Montpellier Hérault SC<br />
    * 1961/1962 &#8211; Grenoble Foot<br />
    * 1962/1963 &#8211; AS Saint-Étienne<br />
    * 1963/1964 &#8211; Lille OSC<br />
    * 1964/1965 &#8211; OGC Nice<br />
    * 1965/1966 &#8211; Stade de Reims<br />
    * 1966/1967 &#8211; AC Ajaccio<br />
    * 1967/1968 &#8211; SC Bastia<br />
    * 1968/1969 &#8211; SCO Angers<br />
    * 1969/1970 &#8211; OGC Nice<br />
    * 1970/1971 &#8211; Paris Saint-Germain<br />
    * 1971/1972 &#8211; Valenciennes FC<br />
    * 1972/1973 &#8211; RC Lens<br />
    * 1973/1974 &#8211; Lille OSC<br />
    * 1974/1975 &#8211; AS Nancy<br />
    * 1975/1976 &#8211; SCO Angers<br />
    * 1976/1977 &#8211; RC Strasbourg<br />
    * 1977/1978 &#8211; Lille OSC<br />
    * 1978/1979 &#8211; FC Gueugnon<br />
    * 1979/1980 &#8211; AJ Auxerre<br />
    * 1980/1981 &#8211; Stade Brestois<br />
    * 1981/1982 &#8211; Toulouse FC<br />
    * 1982/1983 &#8211; Stade Rennais FC<br />
    * 1983/1984 &#8211; FC Tours<br />
    * 1984/1985 &#8211; Le Havre AC<br />
    * 1985/1986 &#8211; RC Paryż<br />
    * 1986/1987 &#8211; Montpellier Hérault SC<br />
    * 1987/1988 &#8211; RC Strasbourg<br />
    * 1988/1989 &#8211; Olympique Lyon<br />
    * 1989/1990 &#8211; AS Nancy<br />
    * 1990/1991 &#8211; Le Havre AC<br />
    * 1991/1992 &#8211; Girondins Bordeaux<br />
    * 1992/1993 &#8211; FC Martigues<br />
    * 1993/1994 &#8211; OGC Nice<br />
    * 1994/1995 &#8211; Olympique Marsylia<br />
    * 1995/1996 &#8211; SM Caen<br />
    * 1996/1997 &#8211; LB Châteauroux<br />
    * 1997/1998 &#8211; AS Nancy<br />
    * 1998/1999 &#8211; AS Saint-Étienne<br />
    * 1999/2000 &#8211; Lille OSC<br />
    * 2000/2001 &#8211; FC Sochaux-Montbéliard<br />
    * 2001/2002 &#8211; AC Ajaccio<br />
    * 2002/2003 &#8211; Toulouse FC<br />
    * 2003/2004 &#8211; AS Saint-Étienne<br />
    * 2004/2005 &#8211; AS Nancy<br />
    * 2005/2006 &#8211; Valenciennes FC<br />
    * 2006/2007 &#8211; Metz<br />
    * 2007/2008 &#8211; rozgrywki trwają.<br />
&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8211;<br />
Ligue 1 jest najwyższą w hierarchii klasą rozgrywek piłkarskich we Francji, będąc jednocześnie najwyższym szczeblem centralnym (I poziom ligowy). Jej triumfator zostaje mistrzem Francji, zaś najsłabsze drużyny są relegowane do Ligue 2 (II ligi francuskiej).<br />
Era przedligowa<br />
<a href="http://www.goleador.pl/" title='Bukmacherskie'>Zakłady bukmacherskie</a><br />
Przed &#8220;erą ligową&#8221; rozgrywki o piłkarskie mistrzostwo Francji toczyły się systemem pucharowym i miały charakter amatorski, a odpowiadała za nie federacja USFSA. Pierwszą ich edycję przeprowadzono w 1894 (między 15 kwietnia 1894 &#8211; 6 maja 1894) i do 1896 odbywały się systemem &#8220;wiosna-jesień&#8221;. Od sezonu 1896/1897 wprowadzono formułę &#8220;jesień-wiosna&#8221;. Ich ostatnią pełną edycję rozegrano w sezonie 1913/1914, bowiem przeprowadzenie kolejnych uniemożliwił wybuch I wojny światowej. Po jej zakończeniu udało się zorganizować faktycznie ostatnią edycję w sezonie 1919, po czym zaprzestano rozgrywania następnych. Od tej pory (nieprzerwanie do sezonu 1931/1932) najlepszą klubową drużynę kraju wyłaniano poprzez Puchar Francji, którego ranga i prestiż rosły z roku na rok.<br />
Historia ligi<br />
16 stycznia 1932 utworzono w Paryżu pierwszą w historii zawodową ligą piłkarską we Francji, nadając jej nazwę Première Division (w skrócie Division 1 lub D1). Jej założycielami byli: Georges Bayrou, Emmanuel Gambardella i Gabriel Hanot. Premierową edycję przeprowadzono w sezonie 1932/1933 (od samego początku rozgrywki toczono systemem jesień-wiosna), gdy do rywalizacji przystąpiło 20 drużyn, podzielonych na dwie 10-zespołowe grupy (inauguracyjna kolejka odbyła się 11 września 1932). Pierwszymi triumfatorami zostały: Lille OSC (w grupie A) oraz FC Antibes (w grupie B), zaś 14 maja 1933 na stadionie Colombes w Paryżu rozegrano finał ligi, w którym Lille OSC pokonało drugie w tabeli grupy B AS Cannes 4:3 (FC Antibes zostało zdyskwalifikowane przez władze ligi  niedopuszczone do udziału w finale).<br /><a href="http://www.goleador.pl/" title='piłka nożna'>Piłka nożna</a><br />
Ligue 1 jest częścią Ligue de Football Professionnel, obejmującej również Ligue 2. Od chwili powstania do sezonu 2001/2002 nosiła ona oficjalną nazwę Première Division, zaś w 2002 zmieniono ją na Ligue 1 (w skrócie L1) i pod tą nazwą rozgrywana jest od edycji 2002/2003. Do tej pory we francuskiej ekstraklasie wystąpiło łącznie 65 klubów, jednak żaden z nich nie uczestniczył w jej wszystkich edycjach (najwięcej sezonów pierwszoligowych ma na swym koncie FC Sochaux-Montbéliard, który jednocześnie rozegrał najwięcej meczów w D1/L1). Absolutnym rekordzistą w liczbie mistrzowskich tytułów jest natomiast AS Saint-Étienne (10-krotny triumfator ligi). Spośród wszystkich zawodników występujących w historii D1/L1 najwięcej spotkań rozegrał w niej bramkarz AS Monaco Jean-Luc Ettori (602 mecze), a najwięcej goli zdobył Delio Onnis (299 bramek).<br />
Od sezonu 2002/2003 występuje w niej 20 najlepszych klubowych drużyn Francji. Dwie czołowe (mistrz i wicemistrz) automatycznie kwalifikują się do Ligi Mistrzów, zaś trzecia startuje w eliminacjach do tych rozgrywek, zaczynając od 3 rundy kwalifikacyjnej (ostatniej). Czwarty zespół otrzymuje przepustkę do Pucharu UEFA. Ekipy z piątego i szóstego miejsca również mają szansę na udział w tych rozgrywkach (Francja posiada bowiem możliwość wystawienia w nim 3 klubów), jednak zależy to od wyników Pucharu Francji oraz Pucharu Ligi Francuskiej (zwycięzcy tych dwóch rozgrywek również mają możliwość gry w Pucharze UEFA, jeśli nie znajdą się w czołowej &#8220;czwórce&#8221; ligi).</p>
No Tags]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://artykuly.rox.mysite.pl/?feed=rss2&amp;p=44</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Piłka nożna</title>
		<link>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=40</link>
		<comments>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=40#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 02 Aug 2007 21:02:35 +0000</pubDate>
		<dc:creator>kolo</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bez kategorii]]></category>
		<category><![CDATA[Gry sportowe]]></category>
		<category><![CDATA[Historia]]></category>
		<category><![CDATA[Komputery]]></category>
		<category><![CDATA[Sport]]></category>
		<category><![CDATA[Zakłady sportowe]]></category>
		<category><![CDATA[Zdrowie]]></category>
		<category><![CDATA[piłka nożna]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://artykuly.roxi.9o.pl/?p=40</guid>
		<description><![CDATA[Znudzeni zamieszaniem afery korupcyjnej w Polsce i
karnymi degradacjami klubów postanowiliśmy sprawdzić
jak działa system rozgrywkowy w innych krajach.
Jako , że nie dawno zainaugurowała rozrywki Dania
ten kraj jako pierwszy bierzemy pod lupę Goleadora.
Większość z was spotkała się pewnie z SAS Ligen ,
chociażby w dziale Zakłady Bukmacherskie na naszym
Faktycznie jest to najwyższa klasa rozgrywkowa w
tym skandynawskim kraju.
W sezonie [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Znudzeni zamieszaniem afery korupcyjnej w Polsce i<br />
karnymi degradacjami klubów postanowiliśmy sprawdzić<br />
jak działa system rozgrywkowy w innych krajach.<br />
Jako , że nie dawno zainaugurowała rozrywki Dania<br />
ten kraj jako pierwszy bierzemy pod lupę Goleadora.<br />
Większość z was spotkała się pewnie z SAS Ligen ,<br />
chociażby w dziale Zakłady Bukmacherskie na naszym<br />
Faktycznie jest to najwyższa klasa rozgrywkowa w<br />
tym skandynawskim kraju.<br />
W sezonie 2007 \ 2008 zagrają w niej :<br />
Aarhus Gymnastikforening af 1880 nazywani De Hvide.<br />
Jeżeli będziesz w Jutlandii rejonie gdzie znajduje<br />
się miasto Arhus i kub odwiedź NRGi Park stadion miejscowych.<br />
Arhus to drugie pod względem wielkości Duńskie miasto.<br />
Brondbyernes Idratsforening Kobenhavn<br />
Klub z Kopenhagi nosi przydomek Drengene fra Vestegnen<br />
chłopcy od zachodnich peryferii.<br />
Bo właśnie w Brondby to jedno z przedmieść Kopenhagi.<br />
Kibice z Brondby Stadium mają wiele chwil radości ze<br />
wspomnę tylko o dziesięciu tytułach Mistrza Danii i<br />
pięciu wygranych pucharach tego kraju.<br />
Esbjerg forenede Boldklubber<br />
Znów zaglądamy do Jutlandii.<br />
Tym razem odwiedzamy największy port Danii nad<br />
Morzem Północnym miasto Esbjerg.<br />
Ma tam swą siedzibę klub znany również kibicom<br />
hokeja na lodzie.<br />
Złota era piłkarzy EfB to lata lata sześćdziesiąte.<br />
Football Club Kobenhavn<br />
Znów klub ze stolicy.<br />
Tylko , że tym razem obecny mistrz Danii.<br />
Byens Hold, Loverne tak również nazywa się obrońce<br />
trofeum.<br />
FC Nordsjalland<br />
Na wyspie Zelandia nie znajduje się tylko stolica ale również inne miasta.<br />
W śród nich Farum w którym siedzibę mają Dzikie Tygrysy.<br />
Kub jest spadkobiercą drużyny Farum BK.<br />
Alliance Club Horsens<br />
Horsens Forende Sportsklubber i FC Horsens połączyły<br />
się tworząc Alliance Club Horsens.<br />
Barokowy Pałac Lichtenbergów przyciągnie zwiedzających<br />
a przy okazji można zobaczyć Forum Horsens Stadion.<br />
Lyngby BK<br />
Klub założony w 1912 roku.<br />
Znajduje się on w mieście Kongens Lyngby.<br />
Miasto dzieli się na dwie główne dzielnice Lyngby i<br />
Ulrikkenborg.Wiemy więc z kąt bierze się nazwa klubu z wyspy<br />
Zelandia , właśnie od jednej z dzielnic miasta.<br />
Football Club Midtjylland<br />
Herning to miasto w którym siedzibę mają Ulvene<br />
Wilki.Największe sukcesy klubu to 2 finały pucharu<br />
Danii i 2 drugie miejsca w SAS Ligen.<br />
Prawda , że pechowcy.<br />
Odense Boldklub<br />
I mamy klub z wyspy Fionii bo tu właśnie znajduje się Odense.<br />
Miasto kultu Odyna boga wojny i wojowników, władcy Walhalla<br />
posiada klub nazywany De Stribede.<br />
Stadion Fionia Park nazwano od nazy wyspy.<br />
Randers Football Club<br />
Klub powstał w wyniku wielkiej fuzji uczestniczyły w niej<br />
kluby : Dronningborg BK , Hornbak SF , Kristrup BK ,<br />
Randers Freja , Randers KFUM , i Vorup FB.<br />
Niezła mieszanka doprawdy.<br />
Pucharu Danii za rok 2006 to potwierdzenie , że było<br />
warto się połączyć.Viborg Fodsports Forening<br />
De Gronne to zdobywcy Pucharu Danii w 2000 roku.<br />
Oprócz piłki nożnej jest tu również klub piłki ręcznej.<br />
Hans Tausen w 1528 roku rozpoczął głoszenie swoich kazań<br />
w duchu luteranizmu.Więc jak widać nie tylko sportem żyje<br />
to miasto.<br />
Aalborg BoldspilklubNa 9 finałów krajowego pucharu tylko 2 razy udało się go wygrać.<br />
Dorzucamy jeszcze 2 tytuły mistrza i mamy sukcesy klubu w pigule.<br />
Gdy wybierzecie się do Aalborgu nie zapomnijcie wpaść do<br />
wesołego miasteczka Tivoli.<br />
Datą założenia Ruchu jest 20 kwietnia 1920, kiedy po raz pierwszy<br />
miało miejsce zebranie dziewięcioosobowego zarządu klubu w Domu<br />
Związkowym w Wielkich Hajdukach gdzie odbyło się spotkanie założycielskie<br />
klubu. Od początku klub przyjął nazwę Klub Sportowy Ruch Wielkie Hajduki.<br />
Pomysłodawcą nazwy &#8220;Ruch&#8221; był Edward Supernok i według niego nazwa ta<br />
miała symbolizować śląskie ruchy powstańcze. Pierwsze buty i specjalne<br />
swetry Ruch dostał od Polskiego Komisariatu Plebiscytowego, który był<br />
inicjatorem powstania klubu. Jednak autor książki o biografii Ernesta<br />
Wilimowskiego pt. &#8220;Die Lebensgeschichte des Fußball-Altnationalspielers<br />
Ernst Willimowski, Sport ohne Grenzen. Fußballer Biographie&#8221; powołując<br />
się na ówczesną gazetę &#8220;Rybniker&#8221; stwierdza, że w trakcie powstania<br />
klubu w Bismarkhucie nie posiadała ona oficjalnej nazwy, a człon<br />
&#8220;Ruch&#8221; dodano w 1922, gdy już pewna była przynależność państwowa<br />
Hajduk Wielkich. Jest to jednak pogląd marginalny, któremu przeczą<br />
inne źródła. Głównym inicjatorem i założycielem klubu był działacz<br />
sportowy Alojzy Budniok. Od samego początku piłkarzom towarzyszył<br />
przydomek &#8220;Niebiescy&#8221; za sprawą klubowych barw. Ruch Chorzów przed<br />
1939 rokiem był jednoznacznie kojarzony z Powstańcami Śląskimi i<br />
polskimi patriotami, spośród których głównie rekrutowali się kibice.<br />
Kibice niemieccy kibicowali innym klubom. Nie przypadkiem pierwszy<br />
mecz, piłkarze Ruchu rozegrali by uczcić uchwalenia Konstytucji 3 maja.<br />
W tym dniu, 3 maja 1920 roku, Ruch Hajduki Wielkie zagrał swój pierwszy<br />
mecz z Orłem Józefowiec wygrywając 3:1 i jako pierwszy na listę<br />
strzelców Ruchu zapisał się Wiktor Prukop. W 1921 Ruch powoli rozpoczął<br />
ugruntowywać swoją piłkarską pozycję w regionie zajmując 3. miejsce w<br />
rozgrywkach Klasy A (śląskiej I ligi). &#8220;Niebiescy&#8221; byli także pierwszym<br />
zespołem ze Śląska, które wzięło udział w finałach mistrzostw Polski po<br />
zdobyciu Mistrzostwa Śląska w 1922, podejmując 29 lipca tego samego roku<br />
o godzinie 17:00 Cracovię Kraków przegrywając 2:8<br />
(2 bramki Maksymiliana Koeniga). Niestety w ogólnym<br />
rozrachunku piłkarze nie wykazali się w pojedynku z wyżej<br />
wspomnianą drużyną krakowską, Pogonią Lwów, czy WKS&#8217;em Lublin.<br />
Jeszcze słabszy był następny sezon, ostatnie miejsce w Klasie A.<br />
Rok później włączył się w walkę o mistrzostwo Śląska, ostatecznie<br />
kończąc sezon na drugim miejscu tuż za &#8220;rywalem zza miedzy&#8221; &#8211; AKS<br />
Królewską Hutą. W 1926 Ruchowi znów udaje się wywalczyć Mistrzostwo<br />
Górnego Śląska, choć w lidze nie zbyt wiele wywalczył to w pierwszej<br />
i jedynej, przedwojennej edycji Pucharu Polski dotarł do półfinału,<br />
aby odpaść po porażce z Wisłą Kraków 0:1 w Krakowie (4 lipca 1926).<br />
Złote lata 1933-1939<br />
<a href="http://www.goleador.pl/" title="piłka nożna">Piłka nożna</a><br />
W 1933 roku &#8220;Niebiescy&#8221; zdobywają Mistrzostwo Polski i nie rozstają<br />
się z nim przez następne trzy sezony (1934, 1935, 1936). Pod opieką<br />
Huty Batory klub z Hajduk Wielkich wzmacnia się coraz bardziej, a zimą<br />
1933 roku pozyskują Ernesta Wilimowskiego z 1.FC Katowice za 1000 zł<br />
(kilkukrotny Król strzelców), pod koniec sezonu 1934 zatrudniają<br />
pierwszego w historii trenera &#8211; Gustava Wiesera. W tych latach zasłużyli<br />
się także: Teodor Peterek, Gerard Wodarz, Edmund Giemza. Mimo braku<br />
zorganizowanych rozgrywek na skalę europejską klub z Hajduk Wielkich<br />
rozgrywał zagraniczne mecze między innymi z Bayernem Monachium (1:0 dla<br />
&#8220;Niebieskich&#8221; po strzale Teodora Peterka), VfB Stuttgart (wygrana Ruchu<br />
5:4 po trzech bramkach &#8220;Eziego&#8221; i dwóch Gerarda Wodarza), za co zostali<br />
nagrodzeni przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych za najlepsze wyniki<br />
na arenie międzynarodowej. W 1935 piłkarze z Hajduk Wielkich doczekali<br />
się własnego stadionu. Po 4 z rzędu mistrzostwach przyszła kolej na 3.<br />
miejsce w 1937, rok później 1. miejsce. W niedokończonym z powodu wybuchu<br />
II wojny światowej Ruch Chorzów (w Styczniu 1939 roku gminę Hajduki<br />
Wielkie włączono do Chorzowa) prowadził z dorobkiem 18 punktów nad drugą<br />
w tabeli Wisłą Kraków (16 punktów).<br />
Klub sportowy Widzew Lodz &#8211; Historia klubu<br />
Widzew Łódź jest kontynuatorem dorobku Towarzystwa Miłośników Rozwoju Fizycznego na Widzewie, które zostało zarejestrowane 5 listopada 1910 r. w Urzędzie Gubernialnym w Piotrkowie. Z chwilą wybuchu I wojny światowej działalność klubu została zawieszona.<br />
Obecna nazwa pochodzi z 24 stycznia 1922 roku, kiedy to grupa działaczy widzewskiej PPS zwołała walne zgromadzenie założycielskie ROBOTNICZEGO TOWARZYSTWA SPORTOWEGO WIDZEW. W statucie klubu podkreślono wyraźnie, że jest on kontynuatorem i spadkobiercą oraz nawiązuje do działalności Towarzystwa Miłośników Rozwoju Fizycznego.<br />
Dzień 30 marca 1930 roku zapisał się w historii klubu otwarciem własnego boiska znajdującego się przy ulicy Rokicińskiej (obecna Piłsudskiego). Następna ważna data to 25 marca 1945 roku, wtedy to utworzono komitet organizacyjny dla reaktywowania działalności klubu, zaczyna się powojenny okres historii Widzewa.<br />
Widzew awansował do pierwszej ligi w 1948 roku. Ten pierwszy sezon w gronie najlepszych nie był jednak udany, Widzewiacy zajęli ostatnie 14. miejsce i szybko opuścili szeregi ekstraklasy.<br />
W drugiej lidze Widzew grał aż do 1952 r., kiedy to po przegranych barażach z Kolejarzem Łódź spadł do III ligi. W tej lidze i klasach niższych RTS grał przez następne 20 lat.<br />
Przełomowy dla klubu był rok 1969 kiedy to do klubu przenieśli się z łódzkiego Startu dwaj działacze: Ludwik Sobolewski i Stefan Wroński. Byli to główni twórcy późniejszych sukcesów Widzewa. W następnym 1970 roku, trenerem łódzkich piłkarzy został Leszek Jezierski. Widzewiacy pod wodzą nowego szkoleniowca awansowali z klasy okręgowej do klasy międzywojewódzkiej, a w 1972 roku znów pojawili się w gronie drugoligowców. Zadowoleni z tych postępów działacze Widzewa postanowili wówczas wzmocnić drużynę, wtedy sprowadzono m.in. Tadeusza Gapińskiego, Wiesława Surlita, Zdzisława Kostrzewińskiego, Pawła Janasa, Tadeusza Błachno, Krzysztofa Surlita, Andrzeja Pyrdoła.<br />
Te posunięcia przyniosły pozytywne efekty, bowiem już w 1975 roku, Widzew znów pojawił się w ekstraklasie. Nowym prezesem został Ludwik Sobolewski. Władze klubu wciąż szukały wzmocnień. Wkrótce pozyskano do zespołu Zbigniewa Bońka z drugoligowej Zawiszy Bydgoszcz i Zdzisława Rozborskiego z Górnika Zabrze. W następnym sezonie Widzew wzmocniony Mirosławem Tłokińskim zdobył wicemistrzostwo kraju awansując tym samym do rozgrywek o Puchar UEFA.<br />
Widzewiacy wystąpili po raz pierwszy w europejskich rozgrywkach 14 września 1977 roku, w meczu przeciwko Manchester City na Maine Road (2-2). W rewanżu (na boisku ŁKS-u) Widzew zremisował 0-0 i awansował do dalszej rundy. Kolejnym rywalem łodzian był późniejszy zdobywca pucharu UEFA PSV Eindhoven. W pierwszym meczu Widzew przegrał u siebie 3-5, a na wyjeździe 0-1.<br />
Po rundzie jesiennej sezonu 1978/79 działacze postanowili dokonać kolejnych zakupów. RTS wzmocnili Piotr Romke i Włodzimierz Smolarek. Znacznie lepiej wiodło się Widzewowi na arenie międzynarodowej w 1980 roku. Mocnym punktem drużyny był już wówczas pozyskany z Odry Opole bramkarz Józef Młynarczyk. W pierwszej rundzie pucharu UEFA Widzew zmierzył się z Manchesterem United (w Anglii zremisował 1-1 , a u siebie 0-0). W drugiej rundzie Widzew trafił na kolejną klasową drużynę &#8211; Juventus Turyn. Piłkarze Widzewa odnieśli zasłużone zwycięstwo 3-1. Rewanż, na boisku przeciwnika zakończył się wygraną Juventusu 3:1 i o tym, kto awansuje do dalszej rundy decydowały rzuty karne. Widzew wygrał je 4-1 i znalazł się w kolejnej rundzie, gdzie jego rywalem był Ipswich Town. Pierwszy mecz na wyjeździe Widzew przegrał 0-5. Po skromnej wygranej w rewanżu 1:0, łodzianie pożegnali się z pucharami.<br />
W dwóch kolejnych latach 1981 i 1982 drużyna zdobyła mistrzostwo Polski.<br />
Wiosną 1982 roku ogłoszono fakt podpisania kontraktu przez Zbigniewa Bońka z Juventusem Turyn za rekordową wówczas sumę 1,8 miliona dolarów. W jego miejsce pozyskano Dariusza Dziekanowskiego z Gwardii Warszawa za 21 milionów złotych. Znów przyszły dobre występy pucharowe &#8211; w pierwszej rundzie Widzew wyeliminował Hibernians LaValetta z Malty, w drugiej rundzie uporał się z Rapidem Wiedeń. Przyszedł czas na angielski Liverpool. Widzew u siebie wygrał 2-0, w rewanżu przegrał 2-3 co dało upragniony awans. W półfinale PE Widzew zmierzył się ponownie z Juventusem Turyn. Tym razem włosi z Bońkiem i Platinim w składzie nie pozwolili sobie na przegraną. W Turynie Widzew przegrał 0-2 zaś w rewanżu był remis 2-2.<br />
W następnych dwóch sezonach Widzew przegrywał walkę o mistrzostwo z Lechem Poznań. Jeszcze jesienią roku 1984 roku Widzew dotarł do trzeciej rundy pucharu UEFA. Pokonał duński Aarhus GF (2-0, 0-1), potem wyeliminował Borussię Moenchengladbach (2-3, 1-0) i został wyeliminowany przez Dynamo Mińsk (0-2, 1-0).<br />
W 1985 roku Widzew zdobył Puchar Polski. Kolejne lata nie były udane dla klubu. W czerwcu 1987 roku z fotelem prezesa pożegnał się Ludwik Sobolewski, twórca potęgi Widzewa. W tym okresie piłkarzem Widzewa został Tomasz Łapiński. Nie uchroniło to jednak (podobnie jak powrót Sobolewskiego na fotel prezesa) przed spadkiem RTS-u do drugiej ligi w sezonie 89/90. Powrót był jednak triumfalny. W sezonie 1991/92 Widzew zajął trzecie miejsce, co dało mu możliwość grania w pucharze UEFA. Latem 1991 roku w klubie pojawili się Paweł Miąszkiewicz, Marek Bajor, Piotr Wojdyga a przede wszystkim jeden z najlepszych snajperów w ekstraklasie, piłkarz który zdobył najwięcej bramek dla Widzewa w jego historii &#8211; Marek Koniarek.<br />
Kolejna przygoda z pucharami europejskimi zakończyła się katastrofą. W pierwszej rundzie rywalem był Eintracht Frankfurt. W pierwszym meczu w Łodzi był remis, za to na wyjeździe Widzew został rozgromiony 0-9.<br />
W sezonie 94/95 piłkarzami RTS-u stali się Grzegorz Mielcarski, Andrzej Jaskot oraz Mirosław Szymkowiak, a pod koniec sezonu Widzew objął wtedy nikomu nie znany &#8211; Franciszek Smuda &#8211; twórca wielu sukcesów łódzkiego klubu. Kolejnymi wzmocnieniami byli: Rafał Siadaczka i Marek Citko.<br />
Sezon 1995/96 był chyba najlepszym w historii klubu Widzew wygrał 27 razy, 7 razy remisował i ani razu nie schodził z boiska pokonany.. Od początku do końca o mistrzostwo Polski walczyły tylko dwie drużyny: Widzew Łódź i Legia Warszawa. Rozstrzygnięcie miało nastąpić podczas bezpośredniego spotkania w Warszawie. Widzew wygrał 2-1 po bramkach Marka Koniarka i Piotra Szarpaka. Celem więc oczywistym był awans do Ligi Mistrzów. Dokonano wzmocnień. Z Legii kupiono Macieja Szczęsnego i Radosława Michalskiego, z Lecha Pawła Wojtalę i Jacka Dembińskiego oraz Marcina Zająca ze Startu Łódź. Doszedł także Sławomir Majak. W rundzie wstępnej Widzew spotkał się z mistrzem Danii Broendby Kopenhaga i pierwszy mecz w Łodzi Widzew wygrał 2-1 po trafieniach Dembińskiego i Majaka. W rewanżu było już 3-0 dla duńczyków. W 57. minucie Marek Citko strzelił bramkę na 3-1, w 89. minucie Paweł Wojtala strzelił na 3-2 i awans stał się faktem. Los przydzielił łodzianom Atletico Madryt, Borussię Dortmund i Steauę Bukareszt. W Lidze Mistrzów łódzki zespół wywalczył cztery punkty.<br />
Sezon 1996/97 również stał pod znakiem rywalizacji Widzewa i Legii o mistrzostwo kraju. Znów o mistrzostwie zdecydował mecz przy Łazienkowskiej w Warszawie. Legia do 88. minuty prowadziła 2-0, wtedy pierwszą bramkę dla Widzewa zdobył Majak. W 90 minucie Gęsior wyrównał na 2-2, chwilę później było 3:2 dla Widzewa po trafieniu Michalczuka. Widzew został mistrzem po raz czwarty.<br />
Tak więc latem 1997 roku Widzew rozpoczął kolejną batalie o Ligę Mistrzów. W rundzie wstępnej łodzianie wyeliminowali azerskie Neftczi Baku. Na uwagę zasługuje tu wynik drugiego spotkania &#8211; 8:0 , było to najwyższe zwycięstwo Widzew w historii gry w europejskich pucharach. Kolejnym przeciwnikiem była włoska AC Parma, której łodzianie nie dali rady przegrywając dwa razy: 1:3 i 0:4. Nowe przepisy UEFA mówiące o tym, że przegrywający w decydującej rozgrywce o Champions League będzie grał w pucharze UEFA pozwoliły RTS-owi na dalszą grę w pucharach. Przeciwnikiem Widzewa było włoskie Udinese, któremu łodzki klub także nie sprostał wygrywając u siebie 1:0 lecz przegrywając w rewanżu 0:3. Pojawiły się w klubie nowe twarze m.in. Artur Wichniarek, Andrzej Kobylański oraz mistrz Europy juniorów &#8211; Maciej Terlecki.<br />
Rok 1998 to znaczne obniżenie poziomu sportowego drużyny. Dopiero pod koniec roku, oddanie władzy w ręce jednej osoby (Pawelec), podpisanie umowy sponsorskiej z browarem Piast oraz zatrudnienie nowego trenera Marka Dziuby spowodowało, że zdobyto kolejny tytuł wicemistrza i nagrodę w postaci występu w eliminacjach do elitarnej Ligi Mistrzów. W rundzie wstępnej RTS grał z bułgarskim Litexem Łowecz. Po przegranej na wyjeździe 1:4 w takim samym stosunku łódzki klub wygrał u siebie a ponieważ dogrywka nie przyniosła zmiany wyniku o awansie do dalszej rundy decydowały karne. Te po pasjonującej rozgrywce wygrał Widzew. W następnej rundzie przeciwnikiem łodzian była włoska AC Fiorentina. Po przegranej na wyjeździe 1:3 łodzianie przegrali również u siebie 2:0, odpadając tym samym z rozgrywek Ligi Mistrzów, lecz awansując do pierwszej rundy pucharu UEFA. Pierwszym przeciwnikiem Widzewa było Skonto Ryga. Po porażce 0:1 na wyjeździe łodzianie wygrali u siebie 2:0. W kolejnej rundzie los przydzielił łodzianom AS Monaco. Po remisie u siebie 1:1 Widzew przegrał mecz rewanżowy 2:0 i zakończył rozgrywki o europejskie puchary.<br />
W sezonie 1999/2000, głównie z powodów finansowych dramatycznie obniżył się poziom sportowy, czego efektem było bezpośrednie zagrożenie spadkiem. Widzewiacy ostatecznie zajęli bezpieczne 7. miejsce. Z klubem pożegnali się: &#8211; Tomasz Łapiński, Radosław Michalski, Marek Citko a w następnym sezonie Dariusz Gęsior i Mirosław Szymkowiak. Niestety dalej trwa fatalna passa występów Widzewa. Klub w dalszym ciągu boryka się z kłopotami finansowymi, mimo wielu usilnych starań nie udało się ściągnąć do Łodzi sponsora strategicznego, z którym udałoby się odtworzyć sukcesy z przeszłości.<br />
Datą założenia Ruchu jest 20 kwietnia 1920, kiedy po raz pierwszy<br />
miało miejsce zebranie dziewięcioosobowego zarządu klubu w Domu<br />
Związkowym w Wielkich Hajdukach gdzie odbyło się spotkanie założycielskie<br />
klubu. Od początku klub przyjął nazwę Klub Sportowy Ruch Wielkie Hajduki.<br />
Pomysłodawcą nazwy &#8220;Ruch&#8221; był Edward Supernok i według niego nazwa ta<br />
miała symbolizować śląskie ruchy powstańcze. Pierwsze buty i specjalne<br />
swetry Ruch dostał od Polskiego Komisariatu Plebiscytowego, który był<br />
inicjatorem powstania klubu. Jednak autor książki o biografii Ernesta<br />
Wilimowskiego pt. &#8220;Die Lebensgeschichte des Fußball-Altnationalspielers<br />
Ernst Willimowski, Sport ohne Grenzen. Fußballer Biographie&#8221; powołując<br />
się na ówczesną gazetę &#8220;Rybniker&#8221; stwierdza, że w trakcie powstania<br />
klubu w Bismarkhucie nie posiadała ona oficjalnej nazwy, a człon<br />
&#8220;Ruch&#8221; dodano w 1922, gdy już pewna była przynależność państwowa<br />
Hajduk Wielkich. Jest to jednak pogląd marginalny, któremu przeczą<br />
inne źródła. Głównym inicjatorem i założycielem klubu był działacz<br />
sportowy Alojzy Budniok. Od samego początku piłkarzom towarzyszył<br />
przydomek &#8220;Niebiescy&#8221; za sprawą klubowych barw. Ruch Chorzów przed<br />
1939 rokiem był jednoznacznie kojarzony z Powstańcami Śląskimi i<br />
polskimi patriotami, spośród których głównie rekrutowali się kibice.<br />
Kibice niemieccy kibicowali innym klubom. Nie przypadkiem pierwszy<br />
mecz, piłkarze Ruchu rozegrali by uczcić uchwalenia Konstytucji 3 maja.<br />
W tym dniu, 3 maja 1920 roku, Ruch Hajduki Wielkie zagrał swój pierwszy<br />
mecz z Orłem Józefowiec wygrywając 3:1 i jako pierwszy na listę<br />
strzelców Ruchu zapisał się Wiktor Prukop. W 1921 Ruch powoli rozpoczął<br />
ugruntowywać swoją piłkarską pozycję w regionie zajmując 3. miejsce w<br />
rozgrywkach Klasy A (śląskiej I ligi). &#8220;Niebiescy&#8221; byli także pierwszym<br />
zespołem ze Śląska, które wzięło udział w finałach mistrzostw Polski po<br />
zdobyciu Mistrzostwa Śląska w 1922, podejmując 29 lipca tego samego roku<br />
o godzinie 17:00 Cracovię Kraków przegrywając 2:8<br />
(2 bramki Maksymiliana Koeniga). Niestety w ogólnym<br />
rozrachunku piłkarze nie wykazali się w pojedynku z wyżej<br />
wspomnianą drużyną krakowską, Pogonią Lwów, czy WKS&#8217;em Lublin.<br />
Jeszcze słabszy był następny sezon, ostatnie miejsce w Klasie A.<br />
Rok później włączył się w walkę o mistrzostwo Śląska, ostatecznie<br />
kończąc sezon na drugim miejscu tuż za &#8220;rywalem zza miedzy&#8221; &#8211; AKS<br />
Królewską Hutą. W 1926 Ruchowi znów udaje się wywalczyć Mistrzostwo<br />
Górnego Śląska, choć w lidze nie zbyt wiele wywalczył to w pierwszej<br />
i jedynej, przedwojennej edycji Pucharu Polski dotarł do półfinału,<br />
aby odpaść po porażce z Wisłą Kraków 0:1 w Krakowie (4 lipca 1926).<br />
Złote lata 1933-1939<br />
W 1933 roku &#8220;Niebiescy&#8221; zdobywają Mistrzostwo Polski i nie rozstają<br />
się z nim przez następne trzy sezony (1934, 1935, 1936). Pod opieką<br />
Huty Batory klub z Hajduk Wielkich wzmacnia się coraz bardziej, a zimą<br />
1933 roku pozyskują Ernesta Wilimowskiego z 1.FC Katowice za 1000 zł<br />
(kilkukrotny Król strzelców), pod koniec sezonu 1934 zatrudniają<br />
pierwszego w historii trenera &#8211; Gustava Wiesera. W tych latach zasłużyli<br />
się także: Teodor Peterek, Gerard Wodarz, Edmund Giemza. Mimo braku<br />
zorganizowanych rozgrywek na skalę europejską klub z Hajduk Wielkich<br />
rozgrywał zagraniczne mecze między innymi z Bayernem Monachium (1:0 dla<br />
&#8220;Niebieskich&#8221; po strzale Teodora Peterka), VfB Stuttgart (wygrana Ruchu<br />
5:4 po trzech bramkach &#8220;Eziego&#8221; i dwóch Gerarda Wodarza), za co zostali<br />
nagrodzeni przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych za najlepsze wyniki<br />
na arenie międzynarodowej. W 1935 piłkarze z Hajduk Wielkich doczekali<br />
się własnego stadionu. Po 4 z rzędu mistrzostwach przyszła kolej na 3.<br />
miejsce w 1937, rok później 1. miejsce. W niedokończonym z powodu wybuchu<br />
II wojny światowej Ruch Chorzów (w Styczniu 1939 roku gminę Hajduki<br />
Wielkie włączono do Chorzowa) prowadził z dorobkiem 18 punktów nad drugą<br />
w tabeli Wisłą Kraków (16 punktów).<br />
Likwidacja klubu przez niemieckie władze 1939-1945<br />
Po wybuchu wojny w 1939 roku niemieckie władze okupacyjne zlikwidowały klub<br />
i na jego miejsce powołały Bismarckhütter Ballspiel Club (później Bismarckhütter<br />
Sport Vereingung 1899 e.V), gdzie dalej grali niektórzy przedwojenni gracze Ruchu.<br />
Powrót klubu i lata 1945-1960<br />
Pierwsze próby reaktywacji klubu nastąpiły 27 lutego 1945 roku. Oficjalnie<br />
klub rozpoczął działalność 4 marca 1945 kiedy to odbyło się walne zgromadzenie<br />
działaczy klubowych, którzy wyłonili nowego prezesa: Feliksa Kurcza. 15 marca<br />
1945 roku Ruch rozegrał pierwszy powojenny mecz, derbowy, z AKS Chorzów remisując 2:2.<br />
W 1948 roku wznowiono ogólnokrajowe rozgrywki w piłce nożnej na szczeblu I<br />
ligi, do których &#8220;Niebiescy&#8221; zakwalifikowali się m.in. po wygranym dwumeczu<br />
<a href="http://www.goleador.pl/" title='Bukmacherskie'>Zakłady bukmacherskie</a><br />
z Widzewem Łódź 11:1 i 9:1. Z końcem sezonu Ruch uplasował się na 3.<br />
miejscu. W klubie grał już wychowanek i przyszła gwiazda piłkarska Gerard<br />
Cieślik. W 1950 &#8220;Niebiescy&#8221; zdobyli tytuł wicemistrza Polski, by rok później<br />
zdobyć Puchar Polski i decyzją PZPN Mistrzostwo Polski (w ten sposób chciano<br />
uhonorować zwycięzcę reaktywowanych rozgrywek pucharowych w Polsce, podnieść<br />
jej rangę i zainteresowanie; Ruch ukończył rozgrywki ligowe na 6. miejscu).<br />
Dzięki m. in. Henrykowi Alszerowi, Ewaldowi Cebuli, Gerardowi Cieślikowi,<br />
Czesławowi Susczykowi, Ryszardowi Wyrobkowi &#8220;Niebiescy&#8221; zdobywają kolejne<br />
tytuły Mistrza Polski w 1952 i 1953 już na tradycyjnych zasadach. W 1954<br />
mógł zdobyć czwarte z rzędu mistrzostwo Polski, jednak remis 1:1 z Gwardią<br />
Warszawą w ostatniej kolejce zniweczyło tą szansę, a postawa Gwardii rzekomo<br />
miała być karą za wygraną Ruchu w meczu towarzyskim z Dynamo Kijów 5:0<br />
(1 listopada 1954, bramki: Pohl 29, Cieślik 57, 88, Suszczyk 66, Alszer 79).<br />
Rywalizacja z Górnikiem Zabrze 1961-1978<br />
Dominację Górnika Zabrze (5 mistrzostw z rzędu) udało się przerwać w sezonie<br />
1967/68, na Stadionie Śląskim przy widowni 80 tys. kibiców w decydującym<br />
starciu Ruch pokonał Górników z Zabrza 3:1. Jeszcze w tym samym sezonie<br />
również na Stadionie Śląskim przy widowni 100 tys. kibiców nie udało<br />
się jednak odebrać Górnikom Pucharu Polski po porażce 0:3. Najcenniejsi<br />
gracze tych czasów to: Bronisław Bula, Antoni Nieroba, Antoni Piechniczek,<br />
Eugeniusz Faber, Zygmunt Maszczyk, Józef Janduda. Powrót na szczyt<br />
ligowych zmagań nastąpił w 1973/74 i 1974/75, także w tym samym czasie<br />
Ruch zdobył Puchar Polski (1974), a także doszedł do ćwierćfinału Pucharu<br />
UEFA i ćwierćfinału Pucharu Europy. W połowie lat 70&#8242; najbardziej wyróżniali<br />
się gracze: Bronisław Bula, Zygmunt Maszczyk, Joachim Marx pod wodzą trenera<br />
Michala Vicana.<br />
Kolejne sukcesy, pierwszy spadek do II ligi oraz powrót 1961-1978<br />
Kolejny sezon zwieńczony sukcesem to 1978/79, ostatecznie tytuł trafił do<br />
Chorzowa dzięki lepszemu bilansowi bezpośrednich spotkań z Widzewem Łódź.<br />
Aż do sezonu 1986/87 Ruch Chorzów był jedyną drużyną, która rywalizowała we<br />
wszystkich oficjalnych rozgrywkach o Mistrzostwo Polski w I lidze. Jednak po<br />
przegranej w barażach o utrzymanie z Lechią Gdańsk (1:2 i 1:2) &#8220;Niebiescy&#8221;<br />
opuścili szeregi Ekstraklasy, by tylko po jednym sezonie spędzonym w II lidze<br />
powrócić i jako beniaminek zdobyć tytuł Mistrza Polski w 1988/89. W drużynie<br />
grali m. in. : Mieczysław Szewczyk i Krzysztof Warzycha.<br />
Lata 1990-2003<br />
Lata 90. czyli okres po reformach ustrojowych, to dla chorzowskiego klubu nie<br />
najchlubniejszy w historii czas, pojawiły się kłopoty finansowe, pieniądze z<br />
transferu Krzysztofa Warzychy do Panathinaikosu Ateny szybko się skończyły, a<br />
zespół jako Mistrz Polski sezon 1989/1990 zakończył zaledwie na 12. miejscu, a<br />
następny sezon na 13. pozycji. W sezonie 91/92 &#8220;Niebiescy&#8221; grali lepiej kończąc<br />
sezon na 5. pozycji. Następny sezon uwieńczony został wyższą &#8211; 4. pozycją podczas<br />
gdy rezerwy klubu doszły do finału PP, gdzie przegrały z GKS-em Katowice. Kolejny<br />
sezon to 7. miejsce. W sezonie 1994/95 zakończył na 17. miejscu i drugi raz w<br />
historii chorzowianie zostali zdegradowani do II ligi. Pobyt w II lidze trwał<br />
jak za pierwszym razem tylko jeden sezon i z 2. miejsca (za Odrą Wodzisław) i<br />
dzięki pracy trenera Jerzego Wyrobka szybko awansował do Ekstraklasy równocześnie<br />
zdobywając Puchar Polski (1995/96). Piłkarze nie potwierdzili wysokiej dyspozycji<br />
w sezonie 1996/1997 (14. miejsce) mając tyle samo punktów co GKS Bełchatów Ruch<br />
uchronił się przed spadkiem dzięki lepszej różnicy bramek i najlepszemu bilansowi<br />
bezpośrednich spotkań (w dwumeczu dwa razy 2:0). Kolejny sezon zakończył się<br />
nadspodziewanie dobrze: 6. miejsce a koronę króla strzelców z 14 golami zdobył<br />
Mariusz Śrutwa. W 1998 udało się awansować do finału Pucharu Intertoto -<br />
dwie porażki z FC Bologna (0:1,0:2) sezon 1998/1999 skończyli na 10. pozycji,<br />
a następny sezon to ostatni znaczący sukces w historii klubu to 3. miejsce w<br />
1999/2000, dwa kolejne sezony to odpowiednio 6. i 7. miejsce(grupa mistrzowska).<br />
Występy w II lidze 2003-2007<br />
Zdecydowany kryzys w klubie nastąpił w sezonie 2002/2003 kiedy to &#8220;Niebiescy&#8221; po<br />
raz trzeci w historii spadli do II ligi. Nie udało się powrócić w ciągu jednego<br />
roku, tak jak poprzednio, w szeregi najlepszych, polskich drużyn. Narastające<br />
długi uniemożliwiły wypłatę wynagrodzeń piłkarzom, którzy masowo opuszczali klub.<br />
PZPN zakazał wykonywania transferów, a dług przekroczył 10 mln zł.<br />
Sezon 2003/2004 Ruch ukończył na 11 miejscu i po raz pierwszy w historii<br />
Niebieskim groziło zdegradowanie do III ligi. Po spotkaniach barażowych ze<br />
Zniczem Pruszków (4:2 i 0:2) widmo spadku zostało zażegnane. W następnym<br />
sezonie długi Ruchu sięgnęły 11 mln zł, a z funkcji prezesa klubu zrezygnował<br />
Krystian Rogala. Klub zamieniono w Sportową Spółkę Akcyjną i zyskała nowego<br />
sponsora. Po warunkowym uzyskaniu licencji na grę w II lidze, początkowe<br />
mecze rozgrywane były bez udziału publiczności, a potem z ograniczoną jej<br />
ilością, a długi przekroczyły 15 mln zł. Jesienią 2005 roku stworzono nową<br />
Spókę Akcyjną, na czele której stanął Mariusz Klimek, a klub miał się włączyć<br />
w walkę o awans do I ligi, jednak ostatecznie zajął pozycję 14., w kolejnym<br />
sezonie 2005/2006 zespół zajął siódme miejsce w II lidze. W sezonie 2006/2007<br />
doszło do odejścia z klubu Mariusza Śrutwy, na nowe miejsca sprowadzono kilku<br />
zawodników doświadczonych grą I-ligową, a nawet reprezentacyjną (Tomasz<br />
Sokołowski I). Jesienne rozgrywki klub zakończył na pierwszej pozycji w ligowej<br />
tabeli (z równą liczbą punktów co Zawisza Bydgoszcz; mecz bezpośredni 2:0 na<br />
korzyść &#8220;Niebieskich&#8221;). Dużym echem odbiła się wygrana 2:1 z ówczesnym liderem<br />
Orange Ekstraklasy i wicemistrzem Polski Wisłą Kraków na jej własnym stadionie<br />
w 1/8 finału Pucharu Polski. Dobra postawa w rundzie wiosennej zaowocowała<br />
awansem do Orange<br />
Orange Ekstraklasa<br />
Ruch Chorzów od sezonu 2007/2008 miał ponownie znajdować się w szeregach<br />
pierwszoligowców, lecz w dniu 18 lipca 2007 Komisja Odwoławcza ds. Licencji<br />
Polskiego Związku Piłki Nożnej odmówiła przyznania pierwszoligowej licencji<br />
klubowi i Ruch miał zagrać w danym sezonie ponownie w II lidze. Ruch odwołał<br />
się od tej decyzji. 23 lipca 2007 Ruchowi przyznano ostatecznie decyzję o<br />
licencji na udział w I lidze. Do klubu zostali sprowadzeni Lilo, Pavol Baláž<br />
i Martin Fabuš. Klub opuścił utalentowany wychowanek Piotr Ćwielong.<br />
Na czele Crnogorska Prva Liga jest obecnie drużyna<br />
FK Zeta Golubovci.<br />
Ale największą popularnością nie tylko w kraju<br />
ale i w Europie cieszy się bez wątpienia FK Budućnost Podgorica.<br />
Klub ze stolicy założony został w 1925 roku.<br />
Tłumacząc nazwę drużyny wyjaśni się tytuł artykułu.<br />
Budućnost to po Polsku przyszłość a Varvari<br />
to nazwa wiernych fanów wicelidera rozgrywek<br />
o Mistrzostwo Czarnogóry.<br />
Do największych sukcesów ?etići jak nazywa się<br />
klub należą :<br />
2 finały Pucharu Jugosławii w roku 1965 i 1977.<br />
Ale to nie koniec bo w 1981 i 85 niebiesko &#8211; biali<br />
zagrali w Pucharze Rappana.<br />
W historii klubu odnajdujemy również porażkę w<br />
finale Pucharu Bałkańskiego z Galatasaray Stambuł.<br />
Z bliższych nam lat odnotowujemy start w rozgrywkach<br />
Pucharu Intertoto w 2005 roku.<br />
Fudbalski klub Budućnost Podgorica występuje na<br />
liczącym 17000 miejsc obiekcie Stadion Pod Goricom.<br />
Kibicom nie tylko oglądają piłkarzy klub ma również<br />
sekcje koszykówki, piłki ręcznej oraz siatkówki.<br />
Klub może się pochwalić kilkoma znanymi graczami<br />
takimi jak choćby: Predrag Mijatović , Dejan Savićević ,<br />
Nikola Jovanović , Željko Petrović , Dragan Vujović<br />
i Branko Brnović którzy grali tutaj swego czasu.<br />
Z obecnego składu wymienić należy największy Czarnogórski<br />
talent napastnika Igora Burzanovića.<br />
Przekonamy się czy w sezonie 2007 / 2008 klub<br />
zajmie lepszą lokatę niż w poprzednich rozgrywkach.<br />
Bo trzecie miejsce jest trochę za słabe jak<br />
na ambicje działaczy.</p>
No Tags]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://artykuly.rox.mysite.pl/?feed=rss2&amp;p=40</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Piłka nożna;Chelsea Londyn FC: Era przed Romanem Abramowiczem</title>
		<link>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=27</link>
		<comments>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=27#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 23 Jul 2007 09:31:46 +0000</pubDate>
		<dc:creator>kolo</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bez kategorii]]></category>
		<category><![CDATA[Finanse]]></category>
		<category><![CDATA[Gry sportowe]]></category>
		<category><![CDATA[Historia]]></category>
		<category><![CDATA[Sport]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://artykuly.roxi.9o.pl/?p=27</guid>
		<description><![CDATA[Chelsea Londyn FC: Era przed Romanem Abramowiczem
Historia klubu jest bardzo ciekawa i interesująca, sprobuje przedstawić losy Chelsea przed złotą erą Romana Abramowicza
Klub Chelsea Londyn powstał w 1905 roku.
Rozpoczynał przygodę z piłką nożną od gry w drugiej lidze.
Po udanym awansie do najwyższej klasy rozgrywkowej klub rozpoczął zatrudnianie zawodników o wielkich nazwiskach (np.George Hilsdon strzelec 107 goli [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Chelsea Londyn FC: Era przed Romanem Abramowiczem<br />
Historia klubu jest bardzo ciekawa i interesująca, sprobuje przedstawić losy Chelsea przed złotą erą Romana Abramowicza<br />
Klub Chelsea Londyn powstał w 1905 roku.<br />
Rozpoczynał przygodę z piłką nożną od gry w drugiej lidze.<br />
Po udanym awansie do najwyższej klasy rozgrywkowej klub rozpoczął zatrudnianie zawodników o wielkich nazwiskach (np.George Hilsdon strzelec 107 goli dla Chelsea, Jimmy Windridge).<br />
Początki istnienia nie były łatwe, klub był bez konkretnych osiągów (1 finał Pucharu Anglii przegrany z, Sheffield United 0:3)</p>
<p>Po wojnie sytuacja stała się jeszcze gorsza, i klub spadł do drugiej ligi na 5 lat. Mimo ogromnych pieniędzy wydawanych na transfery, drużyna odstawała w stosunku do innych klubów z Londynu ( głównie chodzi o Arsenal ).<br />
Postawa piłkarzy była wtedy bardzo słaba i można było odczuć brak dyscypliny (trenerzy: Leslie Knighton i Billy Birrell nie byli w stanie zapanować nad zespołem).<br />
Nie można jednak narzekać w tym czasie na rewelacyjnych kibiców którzy licznie gromadzili się na meczach Chelsea Londyn ( rekord ligi z 1935 roku to 80 tys. widzów ).<br />
W roku 1950 klub doszedł do pół finału Pucharu Anglii który został przegrany z Arsenalem, dwa lata później historia powtórzyła się.<br />
W 1955 roku udało się zdobyć pierwsze mistrzostwo Anglii, sezon później klub spadł na dół tabeli z powodu licznych kontuzji.<br />
W tym czasie do klubu dołączył Jimmy Greaves uważany za najlepszego wychowanka w historii Chelsea.<br />
W tym czasie zaczyna błyszczeć również Bobby Tambling ( najlepszy strzelec w historii klubu 202 gole ). Mimo obecności dobrych piłkarzy w 1962 zespół spada na jeden rok do niższej ligi.<br />
Lata 70 były dla Chelsea bardzo dobre. Udało sie w tym czasie wygrać PZP (po finale z Realem Madryt). Klub w lidze zajął dobre 6 miejsce.<br />
Sezon kolejny był bardzo interesujący, Chelsea jako obrońca PZP odpadła już w drugiej rundzie, ustanawiając w pierwszej rundzie rekord wszech-czasów w kwestii rozmiarów zwycięstwa w dwumeczu.<br />
Rok 1975 &#8211; zespół spada na dwa lata do drugiej ligi, później po awansie ląduje na zapleczu League One.<br />
Lata 80 to ostatni okres w którym Chelsea ląduje w 2 niższej lidze. Po nie ciekawym okresie ( blisko degradacji do 3 ligi ) w 1984 roku udaje się awansować do najwyższej klasy rozgrywek i zająć dobre 6 miejsce. Ostatnia degradacja do 2 ligi miała miejsce w 1988 roku. Był to ostatni raz w historii klubu.<br />
Lata 90 rozpoczęły się niezbyt dobrze ( środek tabeli, porażki we wczesnych fazach rozgrywek międzynarodowych ). Rok 1993 to przełom, managerem klubu zostaje Glenn Hoddle, (zmiana nazwy ligi na Premiership). Klub wychodzi finansowo na prostą, co zaowocowało sprowadzaniem gwiazd (z Ruudem Gullitem na czele).<br />
Gdy Hoddle został mianowany selekcjonerem reprezentacji Anglii, funkcję managera obejmuje Gullit.<br />
Po roku klub zdobył drugi Puchar Zdobywców Pucharów.<br />
Dzięki odpowiednim wzmocnieniom w 1997 roku Chelsea zdobyła Puchar Anglii.<br /><a href="http://www.goleador.pl" title='piłka nożna'>Piłka nożna</a><br />
W 1999 roku udaje się zdobyć Puchar Anglii i wywalczyła 3 miejsce w lidze, co dało pierwszy w historii awans do Ligi Mistrzów. Sprowadzenie do zespołu Hasselbainka za rekordową wtedy w UK sumę 15 milionów funtów było opłacalne, bo stał się on najlepszym strzelcem zespołu w pierwszych latach XXI wieku.<br />
Nowym trenerem zostaje Claudio Ranieri, który kontynuuje w wydawanie wielkich pieniędzy na transfery (Frank Lampard i William Gallas).</p>
<p>Największe sukcesy miały jednak dopiero nastąpić, klub od 2003 roku jest własnością Romana Abramowicza i od tego czasu zaczęła się epoka największych osiągnięć.</p>
No Tags]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://artykuly.rox.mysite.pl/?feed=rss2&amp;p=27</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Na co stawiamy? Zakłady bukmacherskie</title>
		<link>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=25</link>
		<comments>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=25#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 22 Jul 2007 20:45:05 +0000</pubDate>
		<dc:creator>kolo</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bez kategorii]]></category>
		<category><![CDATA[Finanse]]></category>
		<category><![CDATA[Gry sportowe]]></category>
		<category><![CDATA[Internet]]></category>
		<category><![CDATA[Komputery]]></category>
		<category><![CDATA[Nauka i technika]]></category>
		<category><![CDATA[Sklepy internetowe]]></category>
		<category><![CDATA[Sport]]></category>
		<category><![CDATA[Zakłady sportowe]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://artykuly.roxi.9o.pl/?p=25</guid>
		<description><![CDATA[Zakłady Bukmacherskie: Na co stawiamy.
 Obstawianie zdarzeń w zakładach bukmacherskich może mieć 2 główne założenia obranej teorii gry :
b} pomagamy szczęściu opierając się na matematyce i wiedzy statystycznej , na podstawie analiz gry i głębokich przemyśleń starając się odgadnąć co się wydarzy
a} może opierać się na szczęściu , kaprysie , wydaniu pieniędzy i liczeniu na [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Zakłady Bukmacherskie: Na co stawiamy.<br />
 Obstawianie zdarzeń w zakładach bukmacherskich może mieć 2 główne założenia obranej teorii gry :</p>
<p>b} pomagamy szczęściu opierając się na matematyce i wiedzy statystycznej , na podstawie analiz gry i głębokich przemyśleń starając się odgadnąć co się wydarzy<br />
a} może opierać się na szczęściu , kaprysie , wydaniu pieniędzy i liczeniu na przypadkowy zbieg okoliczności<br />
Czasem oczywiście odbiegamy od typowo matematycznych obliczeń i stawiamy na wytrawne oko obserwatora drużyn.<br />
My skłaniamy się ku drugiej z wymienionych metod.<br />
<br /><a href="http://www.goleador.pl" title='Bukmacherskie'>Zakłady bukmacherskie</a><br />
Liczą oczka trenerzy , działacze , kibice i my typerzy.<br />
Poniższa tabela okaże się pomocna w typowaniu szczególnie okresie końcówki rozgrywek<br />
Wykorzystanie matematyki nasila się szczególnie pod koniec sezonu ligowego.<br />
Ile meczy gra się w danej lidze ?<br />
Belgia 34 gry * mecz i rewanż<br />
Dania 33 gry * gra się po 3 razy<br />
Anglia Premier League 38 gier *mecz i rewanż<br />
Francja 1 liga 38 meczy *gier i rewanż<br />
Niemcy 1 liga 34 gry *mecz i rewanż<br />
Holandia 34 gry *mecz i rewanż<br />
Włochy 38 gier *mecz i rewanż<br />
Norwegia 26 gier *mecz i rewanż<br />
Portugalia 30 gier *mecz i rewanż<br />
Hiszpania 38 gier *mecz i rewanż<br />
Szwecja 26 gier *mecz i rewanż<br />
Turcja 34 gry *mecz i rewanż<br />
Polska 30 gier *mecz i rewanż<br />
Austria 36 gier * po 4 razy<br />
Chorwacja 33 gry<br />
Anglia League Championship 46 gier * mecz i rewanż<br />
Finlandia 24 gry * mecz i rewanż<br />
Francja 2 liga 38 gier * mecz i rewanż<br />
Niemcy 2 liga 34 gry * mecz i rewanż<br />
Grecja 30 gier * mecz i rewanż<br />
Rosja 30 gier * mecz i rewanż<br />
Szkocja 38 gier<br />
Szwajcaria 36 gier<br />
Hiszpania 2 liga 42 gry * mecz i rewanż</p>
No Tags]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://artykuly.rox.mysite.pl/?feed=rss2&amp;p=25</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Piłka nożna, gry sportowe</title>
		<link>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=23</link>
		<comments>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=23#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 21 Jul 2007 21:09:46 +0000</pubDate>
		<dc:creator>kolo</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bez kategorii]]></category>
		<category><![CDATA[Gry sportowe]]></category>
		<category><![CDATA[Historia]]></category>
		<category><![CDATA[Internet]]></category>
		<category><![CDATA[Sport]]></category>
		<category><![CDATA[Technika]]></category>
		<category><![CDATA[Zdrowie]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://artykuly.roxi.9o.pl/?p=23</guid>
		<description><![CDATA[Piłka nożna jest od wielu lat najpopularniejszą dyscypliną sportową
w wielu krajach i ma najbardziej rozbudowane rozgrywki w skali świata.
 Zasadniczo zawody odbywają się w dwóch systemach: ligowym (tzw. każdy z każdym)
 oraz pucharowym. Ten pierwszy polega na rozegraniu przez każdą parę zespołów określonej
 w regulaminie liczby meczów (najczęściej 2) w sezonie i wyłonieniu zwycięzcy
(za wygraną [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Piłka nożna jest od wielu lat najpopularniejszą dyscypliną sportową<br />
w wielu krajach i ma najbardziej rozbudowane rozgrywki w skali świata.<br />
 Zasadniczo zawody odbywają się w dwóch systemach: ligowym (tzw. każdy z każdym)<br />
 oraz pucharowym. Ten pierwszy polega na rozegraniu przez każdą parę zespołów określonej<br />
 w regulaminie liczby meczów (najczęściej 2) w sezonie i wyłonieniu zwycięzcy<br />
(za wygraną przyznaje się przeważnie 3 punkty (kiedyś 2), za remis rywale dostają po 1<br />
 punkcie, zaś za porażkę 0 punktów. Zwycięża zespół, który uzyska najwięcej punktów, a<br />
 w dalszej kolejności decyduje różnica bramek, większa ilość strzelonych bramek bądź wyniki<br />
bezpośrednich spotkań. W systemie pucharowym rozgrywa się mecze tylko między rozlosowanymi w<br />
pary zespołami, przy czym do dalszej rundy przechodzi (awansuje) zespół, który okaże się lepszy<br />
w bezpośredniej rywalizacji.<br /><a href="http://www.goleador.pl" title='piłka nożna'>Piłka nożna</a><br />
 Piłka nożna na świecie :<br />
Podział państw członkowskich FIFA na konfederacjeZobacz więcej:<br />
Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej, Mistrzostwa świata w piłce nożnej, Puchar<br />
Konfederacji w piłce nożnej, Klubowy Puchar Świata w piłce nożnej, Ranking FIFA, FIFA 100<br />
Międzynarodową Federacją Piłki Nożnej jest FIFA. Należy do niej ponad 200 narodowych federacji<br />
piłki nożnej. FIFA organizuje światowe rozgrywki piłkarskie (turnieje olimpijskie, mistrzostwa<br />
świata kobiet i mężczyzn oraz grup młodzieżowych itp.) oraz ustala przepisy gry w piłkę nożną.<br />
 FIFA jest nadrzędną organizacją wobec federacji regionalnych:<br />
AFC – Azja<br />
CAF – Afryka<br />
CONMEBOL – Ameryka Południowa<br />
CONCACAF – Ameryka Północna, Środkowa i Karaiby<br />
OFC – Oceania<br />
UEFA – Europa </p>
No Tags]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://artykuly.rox.mysite.pl/?feed=rss2&amp;p=23</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Toto Lotek, zakłady sportowe</title>
		<link>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=19</link>
		<comments>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=19#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 30 Jun 2007 08:24:11 +0000</pubDate>
		<dc:creator>kolo</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bez kategorii]]></category>
		<category><![CDATA[Finanse]]></category>
		<category><![CDATA[Gry sportowe]]></category>
		<category><![CDATA[Internet]]></category>
		<category><![CDATA[Sport]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://artykuly.roxi.9o.pl/?p=19</guid>
		<description><![CDATA[Duży Lotek (do września 1975 gra znana była pod nazwą: Toto-Lotek) &#8211; najstarsza gra liczbowa organizowana przez Totalizator Sportowy. Pierwsze losowanie odbyło się w styczniu 1957 roku. Polega na wytypowaniu wyników losowania 6 liczb z zakresu od 1 do 49. Typowanie odbywa się przez zaznaczenie liczb na blankiecie, a od czasu wprowadzenia przez Totalizator Sportowy [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Duży Lotek (do września 1975 gra znana była pod nazwą: Toto-Lotek) &#8211; najstarsza gra liczbowa organizowana przez Totalizator Sportowy. Pierwsze losowanie odbyło się w styczniu 1957 roku. Polega na wytypowaniu wyników losowania 6 liczb z zakresu od 1 do 49. Typowanie odbywa się przez zaznaczenie liczb na blankiecie, a od czasu wprowadzenia przez Totalizator Sportowy lottomatów (stopniowo w okresie od września 1991 do stycznia 1995) liczby mogą być typowane także przez system informatyczny; jest to tzw. metoda &#8220;na chybił trafił&#8221;. Istnieje możliwość zawierania zakładów systemowych. W zakładach takich typuje się od 7 do 12 liczb. <br />
<a href="http://www.goleador.pl" title='Bukmacherskie'>Zakłady bukmacherskie</a><br />
Jest to dokładnie równoważne z obstawieniem wszystkich kombinacji 6 liczb z 7, 6 z 8 itd. Losowanie liczb w Dużym Lotku odbywa się co środę i sobotę. Podczas jednego losowania losowanych jest 6 liczb. Najwięcej wygranych I stopnia &#8211; 80 &#8211; stwierdzono po losowaniu 30 marca 1994. Wygrane I stopnia w Dużym Lotku mogą się kumulować, dzięki temu niekiedy sięgają ogromnych kwot. W wyniku kumulacji rekordowa wygrana padła w Warszawie 2 czerwca 2004 i wynosiła 20 119 858.20 zł. Wylosowano wtedy liczby: 2, 8, 12, 15, 46 i 49. 1 zakład Dużego Lotka na 1 losowanie kosztuje 2 złote.</p>
No Tags]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://artykuly.rox.mysite.pl/?feed=rss2&amp;p=19</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Zasady gry w piłkę nożną</title>
		<link>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=15</link>
		<comments>http://artykuly.rox.mysite.pl/?p=15#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 29 Jun 2007 18:58:52 +0000</pubDate>
		<dc:creator>kolo</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bez kategorii]]></category>
		<category><![CDATA[Finanse]]></category>
		<category><![CDATA[Gry sportowe]]></category>
		<category><![CDATA[Internet]]></category>
		<category><![CDATA[Sport]]></category>
		<category><![CDATA[Zasady gry w piłkę nożną]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://artykuly.roxi.9o.pl/?p=15</guid>
		<description><![CDATA[Mecze rozgrywane są na boisku o szerokości od 45 m do 90 m i długości od 90 m do 120 m. Po przeciwległych stronach boiska na krótszych jego bokach ustawione są bramki o szerokości 7,32 m i wysokości 2,44 m. Piłka powinna mieć obwód nie mniejszy niż 68 cm i nie większy niż 71 cm, [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Mecze rozgrywane są na boisku o szerokości od 45 m do 90 m i długości od 90 m do 120 m. Po przeciwległych stronach boiska na krótszych jego bokach ustawione są bramki o szerokości 7,32 m i wysokości 2,44 m. Piłka powinna mieć obwód nie mniejszy niż 68 cm i nie większy niż 71 cm, a waga powinna wynosić od 396 do 453 gramów. Przy rozpoczęciu meczu ciśnienie powietrza w jej wnętrzu musi wynosić od 0,6 do 1,1 atmosfery (600 – 1100 g/cm²).</p>
<p>Interwencja bramkarzaKażda z drużyn składa się z 11 graczy składu podstawowego (w tym 10 zawodników pola i bramkarz). Do tego drużyny posiadają również zawodników rezerwowych (najczęściej do 7). W trakcie meczu można dokonywać zmian. Ich liczba jest zgodna z wcześniejszymi ustaleniami (mecze towarzyskie) lub ograniczona do trzech w meczach oficjalnych. Raz zmieniony zawodnik nie może się znaleźć ponownie na placu gry. Nie ma ograniczeń co do rodzaju zmian (możliwe jest więc wpuszczenie zamiast bramkarza zawodnika z pola).</p>
<p>Ubiór piłkarza nie może zawierać elementów mogących powodować zagrożenie uszczerbku na zdrowiu u pozostałych graczy, takich jak zegarki lub biżuteria. Podczas meczu nie wolno ściągać koszulki (jest to karane żółtą kartką), zabronione jest również jej ściągnięcie celem odsłonięcia drugiej koszulki z ukrytą treścią.<br />
<a href="http://www.goleador.pl" title='piłka nożna'>Piłka nożna</a><br />
Piłkę można uderzać głową, nogą, przyjmować na klatkę piersiową itp., nie wolno jedynie dotykać jej rękami. Zakaz ten nie dotyczy bramkarza w obrębie pola karnego po uderzeniu piłki przez zawodnika drużyny przeciwnej albo własnej (z wyjątkiem zamierzonego podania nogą). Celowe dotknięcie piłki ręką jest karane rzutem wolnym bezpośrednim dla drużyny przeciwnej (lub rzutem karnym, jeśli piłki dotknął zawodnik pola we własnym polu karnym). W zależności od sytuacji, sędzia może dodatkowo ukarać zawodnika, który przewinił upomnieniem lub kartką.</p>
No Tags]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://artykuly.rox.mysite.pl/?feed=rss2&amp;p=15</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
