Akumulator niklowo-kadmowy (NiCd lub Ni-Cd) – popularny rodzaj akumulatora, obecnie wypierany przez ogniwa litowo-jonowe.
Napięcie znamionowe 1,2 V. Cechują się dość dużą wydajnością prądową. Posiadają efekt pamięci. Powinny być rozładowywane i ładowane w pełnych cyklach. Zaleca się pełne rozładowanie. Po rozładowaniu należy akumulator naładować i nie pozostawiać w stanie rozładowanym.
Akumulatory Ni-Cd były do niedawna stosowane w modelach zdalnie sterowanych (RC) na szeroką skalę, obecnie są prawie wyparte przez ogniwa Ni-MH i przede wszystkim LiPo. W jednostce objętości posiadają mniejszą pojemność niż ogniwa Ni-MH.
Pierwsze ogniwa – akumulatorki Ni-Cd w postaci paluszków AA posiadały pojemność 500mAh. Obecnie najnowsze ogniwa o technologii innej niż Ni-Cd w AA posiadają pojemności większe niż 2000mAh.
Jednak dla ogniwa AA R6 pojemność standardowa powinna wynosić do około 800mAh ponieważ zbyt duża pojemność wymusza dużą powierzchnie elektrod co zmniejsza ich grubość a ponadto jest też mniejsza ilość miejsca na elektrolit co powoduje ze akumulator o dużych pojemnościach jest mniej trwały i ma mniejszą wydajność prądową.
Akumulator Ni-CD jest do dziś najtrwalszym ogniwem miniaturowym (przy poprawnym użytkowaniu – częste doładowywanie powoduje występowanie efektu pamięci i tym samym szybkiego zużycia ogniwa), ma też niską cenę, jednakże niższa pojemność i większa masa w stosunku do przechowywanej energii powodują, że są wypierane przez nowsze typy akumulatorów – Ni-MH w formie baterii o standardowych rozmiarach (R6, R14 i podobne), gdyż charakteryzują się niemal identycznym napięciem ogniwa, bardzo dużą wydajnością prądową, oraz podobną ceną, oraz ogniw litowo-jonowych, bądź litowo-polimerowych w zastosowaniach takich jak akumulatory telefonów, laptopów, bądź zasilanie modeli zdalnie sterowanych. Te ostatnie jednak wymagają wielu układów zabezpieczających i mają ograniczoną trwałość, oraz są droższe, mimo tego zyskują na popularnosci dzięki niezwykle małej masie i znacznej pojemności. Wytrzymuje około 1000 cykli ładowania i rozładowania.
Akumulatory,baterie gsm
Akumulatory są wycofywane z użycia z trzech powodów – zużyte są niebezpieczne dla środowiska a niestety brak jest odpowiednich zakładów i miejsc składowania takich akumulatorów , drugi powód to za mały zarobek dla firm je produkujących bo akumulator jest bardzo trwały a cena nie jest wysoka. Poza tym mają niższą pojemność i większą masę od nowocześniejszych ogniw. Kadm należy do 4 najbardziej toksycznych metali.Ogniwa te jednak nie znikną zupełnie z rynku przez wiele lat, gdyż w przeciwieństwie do ogniw niklowo-metalowo-wodorkowych posiadają znacznie mniejsze samorozładowanie, co umożliwia ich przechowywanie w stanie naładowanym. Poza tym są stosunkowo tanie, oraz wiele osób w domach posiada ładowarki niezdolne ładować akumulatorów Ni-MH.
Roztwór to nierozdzielająca się w długich okresach czasu mieszanina dwóch lub więcej związków chemicznych. Skład roztworów określa się przez podanie stężenia składników. W roztworach zwykle jeden ze związków chemicznych jest nazywany rozpuszczalnikiem, a drugi substancją rozpuszczaną. Który z dwóch związków uznać za rozpuszczalnik, jest właściwie kwestią umowną, wynikającą z praktyki i tradycji.
Roztwory dzieli się często na tzw. właściwe i niewłaściwe.
Roztwory właściwe są całkowicie jednorodne tzn. że dla objętości kilkakrotnie większych od wielkości cząsteczek, każda porcja zawiera taki sam skład ilościowy cząsteczek.
Roztwory niewłaściwe nie są całkowicie jednorodne. Są to np. trwałe emulsje, skrajnie rozproszone zawiesiny, zole i żele.
Odróżnienie roztworów właściwych od niewłaściwych często jest bardzo trudne i wymaga stosowania bardzo zaawansowanych technik analitycznych, takich jak np. mikroskopia elektronowa. Czasami przyjmuje się, że roztworami w ścisłym tego słowa znaczeniu są wyłącznie roztwory właściwe, choć przejście od jednych do drugich ma charakter płynny, co powoduje, że bardzo trudno jest je od siebie praktycznie rozgraniczyć. W dalszej części hasła będzie już mowa tylko o roztworach właściwych.
Akumulator litowo-jonowy (Li-Ion) to akumulator litowo-jonowy, w którym jedna z elektrod jest wykonana z porowatego węgla, a druga z tlenków metali, zaś rolę elektrolitu pełnią złożone chemicznie sole litowe rozpuszczone w mieszaninie organicznych rozpuszczalników.
Akumulator niklowo-metalowo-wodorowy – (NiMH lub Ni-MH- ang. nickel metal hydride) akumulator w którym katodę stanowi płytka niklowa a anodę stop metali z którym reaguje wydzielający się podczas ładowania wodór tworząc wodorek metalu.
Akumulatory tego typu nie zawierają toksycznych związków kadmu jak akumulator NiCd. Posiada jedną z najwyższych gęstości energii (360 MJ/m3).
Długo nie wchodził do produkcji masowej – mimo iż elektroda wodorowa bardzo dobrze nadaje się na anodę, konstrukcja wykorzystująca to ogniwo wymaga absolutnej szczelności, porowatej elektrody oraz wysokiego ciśnienia. Jedynym rozwiązaniem jest związanie wodoru w związek chemiczny powstający podczas ładowania, a rozpadający się podczas rozładowywania ogniwa. Związki takie odkryto pod koniec lat 60. XX wieku, prace nad praktycznym zastosowaniem trwały do końca XX w. W nowoczesnych akumulatorkach NiMH anody zbudowane są z porowatego stopu wielu metali, takich jak np. wanad, tytan, cyrkon, nikiel, chrom, kobalt i żelazo. Przyczyna lepszej wydajności (możliwości wiązania i uwalniania wodoru) takich egzotycznych stopów nie jest do końca jasna – ich składy ustalane są eksperymentalnie.
Poza anodą, konstrukcja akumulatorków NiMH nie różni się w zasadzie od konstrukcji wypartych przez nie akumulatorów NiCd. Siła elektromotoryczna obu ogniw wynosi ok. 1,2 V co sprawia, że w wielu zastosowaniach akumulatory te można stosować zamiennie.
Płytka niklowa stanowi elektrodę dodatnią, a elektrodą ujemną jest stop metali niklu, manganu, magnezu, kobaltu i aluminium. Klucz elektrolityczny wykonany jest z poliamidu lub polietylenu zaś elektrolit jest zasadowy. Akumulatory NiMH mają od dwóch do trzech razy większą pojemność niż odpowiadające im akumulatory NiCd, a także mają o wiele mniejszy efekt pamięci.
Akumulatory NiMH są droższe od akumulatorów NiCd. Charakteryzują się szybszym czasem samorozładowania i krótszą żywotnością – z drugiej strony, osiągają one ok. 30% więcej pojemności, charakteryzują się także większą gęstością energii (teoretycznie 50%, praktycznie – ok. 25%). Nowością wśród akumulatorów są produkty łączące w sobie zalety akumulatorów NiMH i baterii np. firmy GP Batteries ReCyko+ lub Sanyo Eneloop.
Anoda: stop metali ziem rzadkich lub niklu z wieloma innymi metalami
Katoda: wodoronadtlenek niklu
Elektrolit: wodorotlenek potasu .
Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Volta (ur. 18 lutego 1745 – zm. 5 marca 1827) – włoski fizyk, wynalazca, konstruktor i fizjolog.
W roku 1774 skonstruował elektrofor, umożliwiający elektryzowanie ciał. W roku 1776 odkrył metan – główny składnik gazu błotnego. Eksperymentował z zapalaniem gazów w zamkniętej przestrzeni przy użyciu iskry elektrycznej. W roku 1781 skonstruował elektroskop, służący pomiarom elektryczności. W roku 1782 skonstruował kondensator. W roku 1800 skonstruował ogniwo Volty poprzez zanurzenie płytek srebra i cynku w słonej wodzie.
W 1779 został profesorem fizyki na uniwersytecie w Pawii i zajmował to stanowisko przez 25 lat. W 1794 Volta pojął za żonę Teresę Peregrini, córkę Ludovico Peregrini; mieli trzech synów. Był człowiekiem głęboko religijnym, codziennie palił lampkę przed wizerunkiem Matki Bożej i codziennie odmawiał przy Jej domowym ołtarzyku różaniec.
Baterie Nokia,Samsung
Na jego cześć jednostkę napięcia elektrycznego nazwano wolt.Wolt – jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej, używana w układach jednostek miar SI, MKS i MKSA, oznaczana V.
Między dwoma punktami pola występuje różnica potencjałów (napięcie elektryczne) 1 V, jeśli praca wykonana przy przesuwaniu ładunku 1 C między tymi punktami wynosi 1 J, czyli:
Nazwa wolt pochodzi od nazwiska włoskiego badacza zjawisk elektrycznych Alessandro Volty.
Roztwór to nierozdzielająca się w długich okresach czasu mieszanina dwóch lub więcej związków chemicznych. Skład roztworów określa się przez podanie stężenia składników. W roztworach zwykle jeden ze związków chemicznych jest nazywany rozpuszczalnikiem, a drugi substancją rozpuszczaną. Który z dwóch związków uznać za rozpuszczalnik, jest właściwie kwestią umowną, wynikającą z praktyki i tradycji.
Akumulator mechaniczny — urządzenie służące do akumulacji energii kinetycznej lub potencjalnej.
Akumulatory energii kinetycznej zamieniają energię na pęd ciała (np. wirujący dysk, zobacz: koło zamachowe).
Akumulatory energii potencjalnej wykorzystują zjawiska odkształceń sprężystych ciał (np. sprężyny).
Akumalatory wykorzystujące sprężystość gazów (patrz pneumatyka). Wykorzystuje się w układach hydraulicznych maszyn do magazynowania energii i możliwości zmniejszenia wydajności pompy w układach odbierajacych energię cyklicznie lub z przerwami.
Akumulator powietrzny (zbiornik ze sprężonym powietrzem) był stosowany w pojeździe wojskowym BWP do rozruchu silnika.
Archiwum kategorii ‘Technika’
Baterie i akumulatory do telefonów GSM.
wtorek, 14 Sierpień 2007Tonery,drukarki laserowe
poniedziałek, 13 Sierpień 2007Font cartridge (moduł z czcionkami) – wewnętrzna karta z pamięcią podłączana do drukarki laserowej i zawierająca definicje jednej lub wielu dodatkowych czcionek rezydentnych (wbudowanych). Rezydentne czcionki drukowane są szybciej i bez angażowania pamięci drukarki.
Toner, barwny proszek. Stosowany w kserografii do otrzymywania obrazu kopiowanego oryginału.
Toner zazwyczaj składa się z dwóch frakcji: większe kulki szklane (średnica kilkadziesiąt µm) i bardzo drobnych odpowiednio zabarwionych kulek żywicy termoplastycznej (średnica ok 0,1 µm). W niektórych typach kserokopiarek stosuje się ciekłe tonery. Toner wykorzystuje się głównie w drukarkach laserowych i kserokopiarkach.
Mag Roller (magnetyczny wałek) – przejmuje toner ze zbiornika, oraz nadaje mu odpowiedni ładunek elektrostatyczny, dzięki czemu przylega on do odpowiednich (odwrotnie naładowanych przez laser) miejsc na bębnie światłoczułym. Na styku pomiędzy zbiornikiem toneru a wałkiem magnetycznym znajduje się listwa podająca (Doctorblade) zakończona często wymienną końcówką –charger link. Od niej zależy ilość toneru podawanego na wałek magnetyczny oraz jego równomierne rozprowadzanie.
Dane dostarczane do maszyny w zrozumiałym przez nią formacie (zwanym językiem opisu strony) przetwarzane są przez RIP – procesor obrazu rastrowego. RIP poprzez układy sterujące moduluje wiązkę światła generowaną przez laser (ROS – Raster Output Scanner) lub zespół laserowych diod świecących (LED). Światło to kierowane na bębny powoduje zmianę własności fotoelektrycznych powierzchni i w rezultacie umożliwia nanoszenie obrazu na bęben. W procesie tym uczestniczy developer – drobno zmielony ferromagnetyk znajdujący się na wałku magnetycznym, mający za zadanie zbliżenie cząstek tonera do naelektryzowanego bębna.
Drukarka laserowa HL 2040
Producent Brother
Klasa produktu Drukarka laserowa
Druk w kolorze Nie
Obszar zastosowań biurowy;
Szybkość druku (mono) 20 str./min.
Maks. rozmiar nośnika A4
Rozdzielczość w pionie (mono) 600 dpi
Rozdzielczość w poziomie (mono) 600 dpi
Wydajność 10000 str./mies.
Gramatura papieru 60-161 g/m2
Pojemność podajnika papieru 250 szt.
Pojemność tacy odbiorczej 100 szt.
Maks. pojemność podajników 250 szt.
Zainstalowana pamięć 8 MB
Prędkość procesora 96 MHz
Złącza zewnętrzne USB 2.0;
IEEE 1284;
Kabel PC Nie
Emulacje GDI
Obsługiwane systemy operacyjne Windows 95/98/2000/ME/NT 4.0/XP;
Mac OS 8.6 lub nowszy;
MAC OS Xv10.2.4 lub nowsza;
Szerokość 371 mm
Głębokość 361 mm
Wysokość 165,5 mm
Masa brutto 6,5 kg
Zainstalowane opcje Podajnik na 250 arkuszy;
tacka odbiorcza na 100 arkuszy;
dupleks ręczny;
Pozostałe opcje bezprzewodowy LAN 802.11b;
karta sieciowa 10/100 BaseTX;
Gwarancja/rękojmia Gwarancja producenta 24 msc
Cechy dodatkowe Pobór mocy podczas druku: Max 450 W;
Rozdzielczość: High quality – HQ1200;
tonery,proszki do tonerów
W ostatnich latach, wraz z popularyzacją kolorowych drukarek laserowych, zauważono, że wiele drukarek tego typu umieszcza na każdym wydruku niewidoczne gołym okiem dane o numerze seryjnym urządzenia i aktualnej dacie. Rozwiązania takie zostały zaimplementowane na skutek porozumienia między producentami urządzeń a United States Secret Service, z obawy, że takie drukarki będą używane do fałszowania banknotów.
Ponieważ technologia ta może służyć także do śledzenia i identyfikowania osób rozpowszechniających dokumenty po prostu niewygodne dla osób trzecich, korporacji lub rządów nie uznających wolności słowa, a istnienie tego mechanizmu było ukryte przed użytkownikami, organizacje takie jak Electronic Frontier Foundation protestują przeciwko takim rozwiązaniom i prowadzą kampanie edukujące konsumentów.
Ink (atrament) – roztwór lub zawiesina barwnika w wodzie lub w spirytusie, zawierający ponadto substancje zagęszczające, środki konserwujące, polerujące….
Fuser roller (wałek grzewczy) – Podgrzewa stronę, na której rozmieszczony jest toner, skutkiem czego toner częściowo się topi i na stałe przykleja do papieru. Bierze udział w etapie tzw. „zafixowania” utrwalenia toneru na papierze. Następuje to poprzez obróbkę termiczną. Zazwyczaj w drodze przejścia kartki pomiędzy wałkiem grzewczym a wałkiem dociskowym.
Conductive Grease (krem przewodzący) służy do smarowania styków elektronicznych w kartridżach. Zdecydowanie wpływa na polepszenie właściwości przewodzących tych elementów oraz przedłuża ich żywotność.
Telefon voip,bramka voip
sobota, 11 Sierpień 2007Sesja połączenia SIP pomiędzy dwoma telefonami jest ustanawiana w następujący sposób:
• Telefon wywołujący przesyła zaproszenie
• Telefon wywoływany odpowiada komunikatem 100 – Trying (sprawdzenie dostępności)
• Kiedy telefon wywoływany zaczyna dzwonić zostaje odesłana wiadomość 180 – Riniging (dzwonienie)
• Kiedy dzwoniący odbiera połączenie, telefon wywoływany odsyła wiadomość 200 – OK
• Telefon wywołujący odpowiada ACK (potwierdzenie)
• Od tej chwili rozmowa jest transmitowana w formie danych poprzez RTP (ang. Real Time Protocol) – protokół czasu rzeczywistego
• Kiedy osoba dzwoniąca kończy połączenie, do telefonu wywołującego zostaje wysłana wiadomość BYE (zakończenie wywołania)
• Telefon wywołujący odpowiada wiadomością 200 – OK
To takie proste! Protokół SIP jest łatwy do zrozumienia i logiczny.
Żądania SIP :
Istnieje sześć podstawowych rodzajów żądań / metod:
INVITE – zapoczątkowanie wywołania przez zaproszenie użytkownika do sesji.
ACK – Potwierdza odebranie odpowiedzi na żądanie INVITE.
BYE – zakończenie wywołania.
CANCEL – anulowanie żądania trwającego.
REGISTER – rejestrownie agenta użytkownika i jego lokalizaji (nazwy hosta, IP)
OPTIONS – komunikowanie wiadomości o możliwościach wywołującego i wywoływanego telefonu SIP.
Odpowiedzi SIP:
Na żądania SIP odsyłane są odpowiedzi SIP. Wyróżnia się 6 klas kodów odpowiedzi w SIP:
1xx – Wiadomości informacyjne.
2xx – Odpowiedzi pozytywne.
3xx – Odpowiedzi przekierowania.
4xx – Odpowiedzi błędnych żądań.
5xx – Odpowiedzi błędu serwera.
6xx – Odpowiedzi błędów globalnych.
Zwróć uwagę na podobieństwo z HTTP – główne zalety SIP to przejrzystość i prostota.
Jak działa FAKS w środowiskach VOIP?
FAKS został zaprojektowany dla sieci analogowych i źle współdziała z sieciami VOIP. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest fakt, iż komunikacja faksowa używa sygnału w inny sposób niż normalna komunikacja głosowa.Podczas gdy technologie VOIP digitalizują i kompresują analogową komunikację głosową jest ona optymalizowana do GŁOSU a nie do FAKSU. Z tego względu faks podłączony poprzez adapter ATA do sieci VOIP zadziała, jednakże bardzo możliwe są problemy podczas transmisji faksów. Jeśli konieczne jest podłączenie faksu w ten sposób trzeba upewnić się, że użyty jest kodek G 711, który zapewnia minimum kompresji.
Aby poradzić sobie z faksem dostępne są następujące opcje:Najprostszym rozwiązaniem jest podłączenie faksu do dostępnej analogowej linii telefonicznej całkowicie omijając w ten sposób środowisko VOIP.
1. Innym rozwiązanie jest zastąpienie faksu operatorem oferującym usługi faksowe. Można znaleźć dostawców oferujących usługi tego typu za niską miesięczną opłatą (często niższą niż wynajem linii telefonicznej).
2. Można również wdrożyć standard T38, jednak wymaga to zastosowania bramki oraz faksu, karty lub oprogramowania faksowego kompatybilnych z T38
Sesja połączenia SIP pomiędzy dwoma telefonami jest ustanawiana w następujący sposób:
• Telefon wywołujący przesyła zaproszenie
• Telefon wywoływany odpowiada komunikatem 100 – Trying (sprawdzenie dostępności)
• Kiedy telefon wywoływany zaczyna dzwonić zostaje odesłana wiadomość 180 – Riniging (dzwonienie)
• Kiedy dzwoniący odbiera połączenie, telefon wywoływany odsyła wiadomość 200 – OK
• Telefon wywołujący odpowiada ACK (potwierdzenie)
• Od tej chwili rozmowa jest transmitowana w formie danych poprzez RTP (ang. Real Time Protocol) – protokół czasu rzeczywistego
• Kiedy osoba dzwoniąca kończy połączenie, do telefonu wywołującego zostaje wysłana wiadomość BYE (zakończenie wywołania)
• Telefon wywołujący odpowiada wiadomością 200 – OK
To takie proste! Protokół SIP jest łatwy do zrozumienia i logiczny.
Jak działa FAKS w środowiskach VOIP? telefonia Voip
FAKS został zaprojektowany dla sieci analogowych i źle współdziała z sieciami VOIP. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest fakt, iż komunikacja faksowa używa sygnału w inny sposób niż normalna komunikacja głosowa.Podczas gdy technologie VOIP digitalizują i kompresują analogową komunikację głosową jest ona optymalizowana do GŁOSU a nie do FAKSU. Z tego względu faks podłączony poprzez adapter ATA do sieci VOIP zadziała, jednakże bardzo możliwe są problemy podczas transmisji faksów. Jeśli konieczne jest podłączenie faksu w ten sposób trzeba upewnić się, że użyty jest kodek G 711, który zapewnia minimum kompresji.
Aby poradzić sobie z faksem dostępne są następujące opcje:Najprostszym rozwiązaniem jest podłączenie faksu do dostępnej analogowej linii telefonicznej całkowicie omijając w ten sposób środowisko VOIP.
1. Innym rozwiązanie jest zastąpienie faksu operatorem oferującym usługi faksowe. Można znaleźć dostawców oferujących usługi tego typu za niską miesięczną opłatą (często niższą niż wynajem linii telefonicznej).
2. Można również wdrożyć standard T38, jednak wymaga to zastosowania bramki oraz faksu, karty lub oprogramowania faksowego kompatybilnych z T38
Telefony SIP / VOIP – rodzaje
System telefoniczny VOIP wymaga zastosowania telefonów SIP / VOIP. Telefony SIP dostępne są w kilku wersjach / rodzjach:
Telefony programove SIP / VOIP – telefony SIP bazujące na oprogramowaniu
Telefon programowy SIP to oprogramowanie, które wykorzystuje mikrofon i słuchawki komputerowe lub specjalny zestaw słuchawek internetowych do wykonywania i otrzymywania połączeń głosowych. Przykłady telefonów programowych SIP to SJPhone ,Xten ,3CX
Telefon programowy 3CX
Telefon USB do komunikacji VoIP
Telefon USB podłącza się bezpośrednio do portu USB komputera, i przy jednoczesnym zastosowaniu telefonu programowego SIP/ VOIP, działa on jak normalny telefon. Należy zauważyć, że to urządzenie to tylko prosty zestaw mikrofonu i słuchawki, jednakże ponieważ wygląda on tak jak standardowy telefon, użycie takiego telefonu jest bardziej intuicyjne.
Telefon USB
Standardowe urządzenie telefoniczne SIP wygląda i zachowuje się jak normalny „telefon”, jednakże jest podłączone bezpośrednio do sieci danych. Te telefony posiadają zintegrowany mini hub po to, by mogły dzielić połączenie sieciowe z komputerem. W ten sposób nie potrzeba dodatkowego wyjścia telefonicznego w sieci.
Telefon SIP.
Zastosowanie analogowego telefonu, poprzez adapter ATA. bramka Voip
Aby użyć standardowy analogowy telefon w systemie VOIP, można do tego celu zastosować adapter ATA. Adapter ATA pozwala podłączyć sieciową wtyczkę Ethernet jak również telefon do adaptera. W ten oto sposób oprogramowanie sytemu VOIP rozpozna analogwy telefon jako telefon SIP.
Adapter ATA, pozwalający na podłączenie analogowego telefonu do systemu VoIP
Serwer SIP jest głównym elementem centrali IP PBX, zajmujący się konfiguracją wszystkich połączeń SIP w sieci. Serwer SIP jest także zwany Pośrednikiem SIP (SIP Proxy) lub Rejestratorem.
Definicje skrótu VOIP
• VoIP – Komunikator Głosowy przy zastosowaniu Protokołu Internetowego (również nazywany Telefonią IP Telefonią, internetową, i Cyfrowym Telefonem) – jest przekierowaniem rozmowy głosowej poprzez Internet lub jakąkolwiek sieć na bazie IP.
• SIP – System Informacji Przestrzennej – jest to protokół opracowany przez IETF MMUSIC Working Group i proponowany standardowo dla inicjowania, modyfikowania i zakończenia interaktywnych telekonferencji przez użytkownika jak i wideo, przesyłania wiadomości, gier online, czy wirtualnej rzeczywistości.
• PSTN – publiczna sieć telefonii przewodowej – jest skoncentrowaną światową publiczną telefonią przewodową podobnie jak Internet i opiera się na bazie Internetowego protokołu IP.
• ISDN – Zintegrowana Usługowa Sieć Cyfrowa – to typ przewodowego systemu sieci telefonicznej, zaprojektowany w celu umożliwienia (przeciwnie niż w systemach analogowych) transmisji danych i dźwięku, poprzez zwykłą sieć przewodową, a dającą w efekcie lepszą jakość i prędkość, niż w systemach analogowych.
• PBX – Prywatna Centralka (zwana również Prywatną Centralką Firmową) – jest centralką telefoniczną, stanowiąca własność prywatną jej użytkownika, w przeciwieństwie do tych, stanowiących własność usługodawcy telekomunikacyjnego.
• IVR – Stosowana w telefonii, interaktywna usługa głosowa – jest skomputeryzowanym systemem, umożliwiającym typowemu abonentowi telefonicznemu, wybieranie opcji głosowej z menu, a także interfejsu z komputerowego systemu.
• DID – Bezpośrednie Wewnętrzne Wybieranie (zwana również DDI w Europie) jest usługą oferowaną przez telefonicznych operatorów, w celu udostępnienia ich klientom systemu PBX, przez co telefoniczny usługodawca może przydzielać wiele numerów, wszystkim abonentom podłączonym do ich systemu PAX..
• RFC – Dosłownie Prośba o Komentarz (zróżnicowane Prośby o Komentarz) jest jedną z wielu Internetowych dokumentów informacyjnych i standardów, bardzo szeroko później rozpowszechnionych poprzez komercyjne oprogramowanie typu software i freeware, w społeczności Internetowej i Unix.
Definicje skrótu VOIP
• VoIP – Komunikator Głosowy przy zastosowaniu Protokołu Internetowego (również nazywany Telefonią IP Telefonią, internetową, i Cyfrowym Telefonem) – jest przekierowaniem rozmowy głosowej poprzez Internet lub jakąkolwiek sieć na bazie IP.
• SIP – System Informacji Przestrzennej – jest to protokół opracowany przez IETF MMUSIC Working Group i proponowany standardowo dla inicjowania, modyfikowania i zakończenia interaktywnych telekonferencji przez użytkownika jak i wideo, przesyłania wiadomości, gier online, czy wirtualnej rzeczywistości.
• PSTN – publiczna sieć telefonii przewodowej – jest skoncentrowaną światową publiczną telefonią przewodową podobnie jak Internet i opiera się na bazie Internetowego protokołu IP.
• ISDN – Zintegrowana Usługowa Sieć Cyfrowa – to typ przewodowego systemu sieci telefonicznej, zaprojektowany w celu umożliwienia (przeciwnie niż w systemach analogowych) transmisji danych i dźwięku, poprzez zwykłą sieć przewodową, a dającą w efekcie lepszą jakość i prędkość, niż w systemach analogowych.
• PBX – Prywatna Centralka (zwana również Prywatną Centralką Firmową) – jest centralką telefoniczną, stanowiąca własność prywatną jej użytkownika, w przeciwieństwie do tych, stanowiących własność usługodawcy telekomunikacyjnego.
• IVR – Stosowana w telefonii, interaktywna usługa głosowa – jest skomputeryzowanym systemem, umożliwiającym typowemu abonentowi telefonicznemu, wybieranie opcji głosowej z menu, a także interfejsu z komputerowego systemu.
• DID – Bezpośrednie Wewnętrzne Wybieranie (zwana również DDI w Europie) jest usługą oferowaną przez telefonicznych operatorów, w celu udostępnienia ich klientom systemu PBX, przez co telefoniczny usługodawca może przydzielać wiele numerów, wszystkim abonentom podłączonym do ich systemu PAX..
• RFC – Dosłownie Prośba o Komentarz (zróżnicowane Prośby o Komentarz) jest jedną z wielu Internetowych dokumentów informacyjnych i standardów, bardzo szeroko później rozpowszechnionych poprzez komercyjne oprogramowanie typu software i freeware, w społeczności Internetowej i Unix.
Jakie są zalety zastosowania IP PBX?
• O wiele łatwiejszy w instalacji i konfiguracji niż zastrzeżone zastrzeżone prawami własności sytemy telefoniczne
• Łatwiejszy w obsłudze dzięki prostemu internetowemu interfejsowi konfiguracji
• Nie ma potrzeby instalacji odzielnych kabli telefonicznych
• Przy zmianie stanowiska pracy pozwala użytkownikom podłączyć telefon „na gorąco” w dowolnym miejscu w biurze – użytkownik może po prostu podłączyć swój aparat telefoniczny do najbliższego portu ethernetowego zachowując ten sam numer!
• Ułatwia roaming – połączenia mogą być przekierowane do dowolnego miejsca na świecie dzięki charakterystyce protokołu SIP
• Znacznie obniża koszty dzięki wykorzystaniu Internetu
• Standard SIP eliminuje kosztowny, zastrzeżony prawami własności sprzęt telefoniczny
• Duża możliwość rozbudowy
• Lepsza sprawozdawczość
• Lepszy przegląd statusu sytemu i połączeń
Żądania SIP :
Istnieje sześć podstawowych rodzajów żądań / metod:
INVITE – zapoczątkowanie wywołania przez zaproszenie użytkownika do sesji.
ACK – Potwierdza odebranie odpowiedzi na żądanie INVITE.
BYE – zakończenie wywołania.
CANCEL – anulowanie żądania trwającego.
REGISTER – rejestrownie agenta użytkownika i jego lokalizaji (nazwy hosta, IP)
OPTIONS – komunikowanie wiadomości o możliwościach wywołującego i wywoływanego telefonu SIP.
Odpowiedzi SIP:
Na żądania SIP odsyłane są odpowiedzi SIP. Wyróżnia się 6 klas kodów odpowiedzi w SIP:
1xx – Wiadomości informacyjne.
2xx – Odpowiedzi pozytywne.
3xx – Odpowiedzi przekierowania.
4xx – Odpowiedzi błędnych żądań.
5xx – Odpowiedzi błędu serwera.
6xx – Odpowiedzi błędów globalnych.
Zwróć uwagę na podobieństwo z HTTP – główne zalety SIP to przejrzystość i prostota.
Akumulatory GSM,baterie Samsung,LG
poniedziałek, 6 Sierpień 2007Historia palmtopa
Pierwszym urządzeniem mogącym przypominać dzisiejsze palmtopy był Psion Organizer, który powstał w 1984 r. Wyglądem i funkcjonalnością przypominał rozbudowany kalkulator. W 1989 r. powstały dwa urządzenia: Atari Portfolio oraz Pocket PC (nie mający nic wspólnego z urządzeniami Pocket PC pracującymi pod kontrolą systemu Windows CE).
Portfolio był rozmiarów kasety wideo. Posiadał 63 klawisze oraz ekran o rozdzielczości 240×60 pikseli, co dawało w trybie tekstowym 40×8 znaków tekstu. Pracował pod systemem DIP-DOS 2.11. Posiadał procesor 80C88 pracujący z częstotliwością 4,91 MHz. Miał 128 KB pamięci RAM rozszerzalnej do 1 MB oraz 256 KB ROM na której znajdowały się: edytor tekstów, arkusz kalkulacyjny, alarm, schowek na dane, książka adresowa.
Bardziej zaawansowanym palmtopem w porównaniu do Atari Portfolio był Pocket PC, który miał prawie 2 razy szybszy procesor, 640 KB pamięci i ekran o rozdzielczości 640×200 pikseli. Pracował pod DOS-em w wersji 3.3. Dzięki złączu PCMCIA możliwe było rozszerzenie pamięci oraz podłączenie modemu czy karty sieciowej. Zarówno Atari Portfolio jak i Pocket PC był kompatybilny z IBM PC.
W 1991 firma HP wydała model 95LX. Rozdzielczość ekranu to 128×240, a ilość znaków to 16×40. Mimo upływu lat procesor był słabszy od Pocket PC. Był taktowany z częstotliwością 5.37 MHz. Dane standardowo były przechowywane w 512 Kb lecz było możliwe dołączanie kart rozszerzających o pojemnościach 1 MB, 2 MB a nawet na 4 MB. Takie rozwiązanie nie było zbyt dobre ponieważ pod odłączeniu kart zawartość na nich była kasowana. HP95 LX posiadał port podczerwieni, dzięki czemu mógł pracować jako pilot do telewizora.
W tym samym roku Psion wydał palmtop z serii 3. Sercem był procesor Nec V30 4.7 MHz, co nie było rewolucyjnym rozwiązaniem. Zasilały go dwie baterie AAA lub bateria litowa. Rozdzielczość ekranu to 240×80. Bardzo ważnym rozwiązaniem było zainstalowanie systemu SIBO, który wyewoluował w Symbiana, stosowanego w telefonach komórkowych.
W roku 1993 firma Apple wydała palmtop o nazwie Newton Orginal MessagePad(OMP)a następnie Message Pad 100. Cechował go szybki jak na tamte czasy procesor ARM 610 o częstotliwości taktowania 20 MHz. Posiadał 4 MB pamięci ROM oraz 640 KB RAMU. Urządzenie posiadało port PCMCIA. W przeciwieństwie do innych urządzeń tego typu nie posiadał klawiatury. Tekst pisało się na ekranie, a następnie program rozpoznający tekst wprowadzał go do pamięci. Nie było to dobre rozwiązanie ponieważ MessagePad M100 rozpoznawał tylko angielskie słowa. Słownik mieścił 13000 słów, a użytkownik mógł dodać jeszcze 1000 własnych. Aplikacje wybierało się klikając na ikonę. Urządzenie było wyposażone w port podczerwieni oraz port szeregowy, co umożliwiało komunikację z komputerami kompatybilnymi z IBM PC.
Rok 1996 przyniósł PalmPilota 1000 wyprodukowanego przez firmę US Robotics. Wyposażony był w procesor DragonBall firmy Motorola z częstotliwością taktowania zaledwie 16 MHz. Ten palmtop posiadał 128 KB pamięci RAM i wyświetlacz o rozdzielczości 160×160, co też nie było imponujące. Pracował pod systemem Palm OS 1.0. To oprogramowanie było bardzo funkcjonalne i do dnia dzisiejszego jest modernizowane.
Odpowiednikiem Palm OS napisanym przez Microsoft był Windows CE. Prace nad tym systemem zapoczątkowano w roku 1992, jednak urządzenia nie były w stanie zapewnić płynnej pracy programów. Postanowiono prace nad projektem powierzyć grupie Pegasus co zaowocowało w roku 1996 podpisaniem przez firmy Casio, HP, LG, NEC i Philips umowy, która umożliwiała zastosowanie systemu Windows CE w palmtopach tych firm.
W roku 1997 jako jeden z pierwszych z systemem Microsoftu powstał komputer naręczny firmy HP o symbolu 300LX. Napędzał go procesor SH3 44 MHz. Posiadał on 2MB RAM i 5 MB ROM, który był uaktualniany. Urządzenie posiadało wyświetlacz o rozdzielczości 640×240, dotykowy ekran klawiaturę i głośnik. Oprogramowanie zawierało takie aplikacje jak: Pocket Word, Pocket Excel, Pocket Inbox, Pocket Internet Explorer.
W roku 1999 firma HP wypuściła na model Jornada 420. Ten palmtop posiadał kolorowy wyświetlacz, co było przełomowym rozwiązaniem. akumulatory GSM
Bateria ogniw – zestaw dwóch lub więcej pojedynczych ogniw elektrycznych.
Mimo tego, że określenie bateria oznacza zestaw składający się z kilku elementów, obecnie jest używane także w odniesieniu do pojedynczych ogniw.1
Spotykane standardy konstrukcji baterii przedstawione są w tabeli. Podano oznaczenia ich typów – amerykańskie handlowe (USA), Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej – International Electrotechnical Commission (IEC) oraz Amerykańskiego Instytutu Standaryzacji – American National Standards Institute (ANSI), a także inne, spotykane także w Polsce.
Wyróżniono standardy najpopularniejsze w Polsce.
Oznaczenia IEC:
pierwsza litera – technologia wykonania:
(brak) – ogniwo cynkowo-grafitowe (anoda: cynk; elektrolit: chlorek amonu lub cynku; katoda: tlenek manganu IV / węgiel)
A – ogniwo cynkowo-powietrzne (anoda: cynk; elektrolit: chlorek amonu lub cynku; katoda: tlen / węgiel)
B – ogniwo litowo-węglowe (anoda: lit; elektrolit organiczny; katoda: monofluorek węgla)
C – ogniwo litowo-manganowe (anoda: lit; elektrolit organiczny; katoda: tlenek manganu IV)
E – ogniwo litowo-tionylowe (anoda: lit; elektrolit niewodny niorganiczny; katoda: chlorek tionylu)
L – ogniwo alkaliczno-braunsztynowe (anoda: cynk; elektrolit: wodorotlenek metalu zasadowego; katoda: tlenek manganu IV)
M – dawniej: ogniwo rtęciowe (anoda: cynk; elektrolit: wodorotlenek metalu zasadowego; katoda: tlenek rtęci II); obecnie: ogniwo litowe ładowalne
P – ogniwo alkaliczno-powietrzne (anoda: cynk; elektrolit: wodorotlenek metalu zasadowego; katoda: tlen / węgiel)
S – ogniwo srebrowe
druga litera – kształt ogniwa
R – ogniwo cylindryczne
F – ogniwo płytkowe
S – ogniwo prostopadłościenne
liczba – numer katalogowy.
W przypadku baterii pastylkowych rozpowszechnił się wymiarowy system oznaczania wielkości przy zachowaniu oznaczeń literowych IEC (choć spotyka się opuszczanie litery R). I tak np. LR1130 oznacza baterię alkaliczno-braunsztynową cylindryczną o wysokości 3,0 mm (dwie ostatnie cyfry) i średnicy 11 mm (wg oznaczeń IEC – LR54), a SR621 baterię srebrową o wysokości 2,1 mm i średnicy 6 mm (IEC – SR60).
Historia palmtopa [edytuj]
Pierwszym urządzeniem mogącym przypominać dzisiejsze palmtopy był Psion Organizer, który powstał w 1984 r. Wyglądem i funkcjonalnością przypominał rozbudowany kalkulator. W 1989 r. powstały dwa urządzenia: Atari Portfolio oraz Pocket PC (nie mający nic wspólnego z urządzeniami Pocket PC pracującymi pod kontrolą systemu Windows CE).
Portfolio był rozmiarów kasety wideo. Posiadał 63 klawisze oraz ekran o rozdzielczości 240×60 pikseli, co dawało w trybie tekstowym 40×8 znaków tekstu. Pracował pod systemem DIP-DOS 2.11. Posiadał procesor 80C88 pracujący z częstotliwością 4,91 MHz. Miał 128 KB pamięci RAM rozszerzalnej do 1 MB oraz 256 KB ROM na której znajdowały się: edytor tekstów, arkusz kalkulacyjny, alarm, schowek na dane, książka adresowa.
Bardziej zaawansowanym palmtopem w porównaniu do Atari Portfolio był Pocket PC, który miał prawie 2 razy szybszy procesor, 640 KB pamięci i ekran o rozdzielczości 640×200 pikseli. Pracował pod DOS-em w wersji 3.3. Dzięki złączu PCMCIA możliwe było rozszerzenie pamięci oraz podłączenie modemu czy karty sieciowej. Zarówno Atari Portfolio jak i Pocket PC był kompatybilny z IBM PC.
W 1991 firma HP wydała model 95LX. Rozdzielczość ekranu to 128×240, a ilość znaków to 16×40. Mimo upływu lat procesor był słabszy od Pocket PC. Był taktowany z częstotliwością 5.37 MHz. Dane standardowo były przechowywane w 512 Kb lecz było możliwe dołączanie kart rozszerzających o pojemnościach 1 MB, 2 MB a nawet na 4 MB. Takie rozwiązanie nie było zbyt dobre ponieważ pod odłączeniu kart zawartość na nich była kasowana. HP95 LX posiadał port podczerwieni, dzięki czemu mógł pracować jako pilot do telewizora.
W tym samym roku Psion wydał palmtop z serii 3. Sercem był procesor Nec V30 4.7 MHz, co nie było rewolucyjnym rozwiązaniem. Zasilały go dwie baterie AAA lub bateria litowa. Rozdzielczość ekranu to 240×80. Bardzo ważnym rozwiązaniem było zainstalowanie systemu SIBO, który wyewoluował w Symbiana, stosowanego w telefonach komórkowych.
W roku 1993 firma Apple wydała palmtop o nazwie Newton Orginal MessagePad(OMP)a następnie Message Pad 100. Cechował go szybki jak na tamte czasy procesor ARM 610 o częstotliwości taktowania 20 MHz. Posiadał 4 MB pamięci ROM oraz 640 KB RAMU. Urządzenie posiadało port PCMCIA. W przeciwieństwie do innych urządzeń tego typu nie posiadał klawiatury. Tekst pisało się na ekranie, a następnie program rozpoznający tekst wprowadzał go do pamięci. Nie było to dobre rozwiązanie ponieważ MessagePad M100 rozpoznawał tylko angielskie słowa. Słownik mieścił 13000 słów, a użytkownik mógł dodać jeszcze 1000 własnych. Aplikacje wybierało się klikając na ikonę. Urządzenie było wyposażone w port podczerwieni oraz port szeregowy, co umożliwiało komunikację z komputerami kompatybilnymi z IBM PC.
Rok 1996 przyniósł PalmPilota 1000 wyprodukowanego przez firmę US Robotics. Wyposażony był w procesor DragonBall firmy Motorola z częstotliwością taktowania zaledwie 16 MHz. Ten palmtop posiadał 128 KB pamięci RAM i wyświetlacz o rozdzielczości 160×160, co też nie było imponujące. Pracował pod systemem Palm OS 1.0. To oprogramowanie było bardzo funkcjonalne i do dnia dzisiejszego jest modernizowane.Odpowiednikiem Palm OS napisanym przez Microsoft był Windows CE. Prace nad tym systemem zapoczątkowano w roku 1992, jednak urządzenia nie były w stanie zapewnić płynnej pracy programów. Postanowiono prace nad projektem powierzyć grupie Pegasus co zaowocowało w roku 1996 podpisaniem przez firmy Casio, HP, LG, NEC i Philips umowy, która umożliwiała zastosowanie systemu Windows CE w palmtopach .W roku 1997 jako jeden z pierwszych z systemem Microsoftu powstał komputer naręczny firmy HP o symbolu 300LX. Napędzał go procesor SH3 44 MHz. Posiadał on 2MB RAM i 5 MB ROM, który był uaktualniany. Urządzenie posiadało wyświetlacz o rozdzielczości 640×240, dotykowy ekran klawiaturę i głośnik. Oprogramowanie zawierało takie aplikacje jak: Pocket Word, Pocket Excel, Pocket Inbox, Pocket Internet Explorer.
W roku 1999 firma HP wypuściła na model Jornada 420. Ten palmtop posiadał kolorowy wyświetlacz, co było przełomowym rozwiązaniem.
baterie Samsung,LG Historia palmtopa
Pierwszym urządzeniem mogącym przypominać dzisiejsze palmtopy był Psion Organizer, który powstał w 1984 r. Wyglądem i funkcjonalnością przypominał rozbudowany kalkulator. W 1989 r. powstały dwa urządzenia: Atari Portfolio oraz Pocket PC (nie mający nic wspólnego z urządzeniami Pocket PC pracującymi pod kontrolą systemu Windows CE).
Portfolio był rozmiarów kasety wideo. Posiadał 63 klawisze oraz ekran o rozdzielczości 240×60 pikseli, co dawało w trybie tekstowym 40×8 znaków tekstu. Pracował pod systemem DIP-DOS 2.11. Posiadał procesor 80C88 pracujący z częstotliwością 4,91 MHz. Miał 128 KB pamięci RAM rozszerzalnej do 1 MB oraz 256 KB ROM na której znajdowały się: edytor tekstów, arkusz kalkulacyjny, alarm, schowek na dane, książka adresowa.
Bardziej zaawansowanym palmtopem w porównaniu do Atari Portfolio był Pocket PC, który miał prawie 2 razy szybszy procesor, 640 KB pamięci i ekran o rozdzielczości 640×200 pikseli. Pracował pod DOS-em w wersji 3.3. Dzięki złączu PCMCIA możliwe było rozszerzenie pamięci oraz podłączenie modemu czy karty sieciowej. Zarówno Atari Portfolio jak i Pocket PC był kompatybilny z IBM PC.
W 1991 firma HP wydała model 95LX. Rozdzielczość ekranu to 128×240, a ilość znaków to 16×40. Mimo upływu lat procesor był słabszy od Pocket PC. Był taktowany z częstotliwością 5.37 MHz. Dane standardowo były przechowywane w 512 Kb lecz było możliwe dołączanie kart rozszerzających o pojemnościach 1 MB, 2 MB a nawet na 4 MB. Takie rozwiązanie nie było zbyt dobre ponieważ pod odłączeniu kart zawartość na nich była kasowana. HP95 LX posiadał port podczerwieni, dzięki czemu mógł pracować jako pilot do telewizora.
W tym samym roku Psion wydał palmtop z serii 3. Sercem był procesor Nec V30 4.7 MHz, co nie było rewolucyjnym rozwiązaniem. Zasilały go dwie baterie AAA lub bateria litowa. Rozdzielczość ekranu to 240×80. Bardzo ważnym rozwiązaniem było zainstalowanie systemu SIBO, który wyewoluował w Symbiana, stosowanego w telefonach komórkowych.
W roku 1993 firma Apple wydała palmtop o nazwie Newton Orginal MessagePad(OMP)a następnie Message Pad 100. Cechował go szybki jak na tamte czasy procesor ARM 610 o częstotliwości taktowania 20 MHz. Posiadał 4 MB pamięci ROM oraz 640 KB RAMU. Urządzenie posiadało port PCMCIA. W przeciwieństwie do innych urządzeń tego typu nie posiadał klawiatury. Tekst pisało się na ekranie, a następnie program rozpoznający tekst wprowadzał go do pamięci. Nie było to dobre rozwiązanie ponieważ MessagePad M100 rozpoznawał tylko angielskie słowa. Słownik mieścił 13000 słów, a użytkownik mógł dodać jeszcze 1000 własnych. Aplikacje wybierało się klikając na ikonę. Urządzenie było wyposażone w port podczerwieni oraz port szeregowy, co umożliwiało komunikację z komputerami kompatybilnymi z IBM PC.
Rok 1996 przyniósł PalmPilota 1000 wyprodukowanego przez firmę US Robotics. Wyposażony był w procesor DragonBall firmy Motorola z częstotliwością taktowania zaledwie 16 MHz. Ten palmtop posiadał 128 KB pamięci RAM i wyświetlacz o rozdzielczości 160×160, co też nie było imponujące. Pracował pod systemem Palm OS 1.0. To oprogramowanie było bardzo funkcjonalne i do dnia dzisiejszego jest modernizowane.
Odpowiednikiem Palm OS napisanym przez Microsoft był Windows CE. Prace nad tym systemem zapoczątkowano w roku 1992, jednak urządzenia nie były w stanie zapewnić płynnej pracy programów. Postanowiono prace nad projektem powierzyć grupie Pegasus co zaowocowało w roku 1996 podpisaniem przez firmy Casio, HP, LG, NEC i Philips umowy, która umożliwiała zastosowanie systemu Windows CE w palmtopach tych firm.
W roku 1997 jako jeden z pierwszych z systemem Microsoftu powstał komputer naręczny firmy HP o symbolu 300LX. Napędzał go procesor SH3 44 MHz. Posiadał on 2MB RAM i 5 MB ROM, który był uaktualniany. Urządzenie posiadało wyświetlacz o rozdzielczości 640×240, dotykowy ekran klawiaturę i głośnik. Oprogramowanie zawierało takie aplikacje jak: Pocket Word, Pocket Excel, Pocket Inbox, Pocket Internet Explorer.
W roku 1999 firma HP wypuściła na model Jornada 420. Ten palmtop posiadał kolorowy wyświetlacz, co było przełomowym rozwiązaniem.
Przodkami laptopów były komputery przenośne, np. Osborne 1
czy Macintosh Portable. Z powodu zastosowania w nich
akumulatorów kwasowo-ołowiowych komputery te ważyły
od 9 do 14 kg.
Pierwszym oferowanym komercyjnie laptopem był Grid Compass
Computer 1109. W roku 1979 zaprojektował go William
Moggridge dla Grid Systems Corporation. Komputer ten
był używany w programie NASA dotyczącym promów kosmicznych
we wczesnych latach 80. Komputer miał 340 kB RAM, obudowę
ze stopu magnezu oraz podświetlany wyświetlacz. W USA
kosztował 8000-10000 USD.
Obecnie na rynku w sprzedaży znajdują się laptopy oparte
o procesory x86, PowerPC (laptopy firmy Apple produkowane
do 2006 roku) i urządzenia oparte o architekturę SPARC.
ACER EXT 5204 NWLMi LX.E440C.013
Procesor: Intel® Celeron® M1,86 GHz 1 MB CACHE
Pamięć RAM: 512 MB DDR2 533MHz
Matryca: 15,4 ” WXGA 1280 x 800 (16:10)
Dysk Twardy: 80 GB SATA 5400 obr/min
Super Multi DVD+/-RW/RAM
Graphics Media Accelerator (GMA) 950
Karta sieciowa:
10/100 Mbps Ethernet
Karta WIFI :
Acer InviLink™ 802.11g Wi-Fi CERTIFIED™
Karta Dźwięk:
Zintegrowana
4x USB 2.0 Fax modem PCMCIA VGA (RGB) S-VIDEO /TV-o Czytnik kart pamięci 5-w-1 (SD, MMC, MS, MS PRO, xD)
4000 mAh czas pracy 2 h
Gwarancja:
Gwarancja 12 mies
System operacyjny bootable Linux
Waga 2,65 kg
Akumulator elektryczny – rodzaj ogniwa galwanicznego, które może być wielokrotnie użytkowane i ładowane prądem elektrycznym. Wszystkie rodzaje akumulatorów elektrycznych gromadzą i później uwalniają energię elektryczną dzięki odwracalnym reakcjom chemicznym zachodzącym w elektrolicie oraz na styku elektrolitu i elektrod.
W akumulatorach występują dwa cykle pracy.
ładowanie – w czasie którego akumulator jest odbiornikiem energii elektrycznej, wewnątrz akumulatora jest magazynowana energia elektryczna, która jest przetwarzana na energię chemiczną,
praca – akumulator jest źródłem prądu elektrycznego na skutek uwalniania zmagazynowanej wcześniej energii elektrycznej; rezultatem pracy jest stopniowe rozładowywanie akumulatora.
W trakcie ładowania przez akumulator prąd płynie w przeciwnym kierunku niż w trakcie jego pracy. Odwracalne reakcje chemiczne powodujące ładowanie i pracę są w istocie takie same, tyle że zachodzą w przeciwnym kierunku. W praktycznie każdym akumulatorze oprócz pożądanych, odwracalnych reakcji chemicznych zachodzą też jednak nieodwracalne reakcje uboczne, które powodują że z czasem posiada on coraz mniejszą pojemność.
baterie do laptopów
Akumulator elektryczny – rodzaj ogniwa galwanicznego, które może być wielokrotnie użytkowane i ładowane prądem elektrycznym. Wszystkie rodzaje akumulatorów elektrycznych gromadzą i później uwalniają energię elektryczną dzięki odwracalnym reakcjom chemicznym zachodzącym w elektrolicie oraz na styku elektrolitu i elektrod.
W akumulatorach występują dwa cykle pracy.
ładowanie – w czasie którego akumulator jest odbiornikiem energii elektrycznej, wewnątrz akumulatora jest magazynowana energia elektryczna, która jest przetwarzana na energię chemiczną,
praca – akumulator jest źródłem prądu elektrycznego na skutek uwalniania zmagazynowanej wcześniej energii elektrycznej; rezultatem pracy jest stopniowe rozładowywanie akumulatora.
W trakcie ładowania przez akumulator prąd płynie w przeciwnym kierunku niż w trakcie jego pracy. Odwracalne reakcje chemiczne powodujące ładowanie i pracę są w istocie takie same, tyle że zachodzą w przeciwnym kierunku. W praktycznie każdym akumulatorze oprócz pożądanych, odwracalnych reakcji chemicznych zachodzą też jednak nieodwracalne reakcje uboczne, które powodują że z czasem posiada on coraz mniejszą pojemność.
Złączki,kształtki,rury PE,fts
sobota, 4 Sierpień 2007Złaczki Skręcane do RUR PE
Złączki ciśnieniowe skręcane wykonane są
produkowanych metodami wtryskowymi. Zastosowanie nowoczesnych
linii technologicznych i możliwości kontrolowania parametrów
surowca i wyrobów w trakcie procesu technologicznego,
zapewnia uzyskanie produktu najwyższej jakości.
Złączki równoprzelotowe.
Kształtki PE złacza PE/PE:
Złączka PE/PE 20
Złączka PE/PE 25
Złączka PE/PE 32
Złączka PE/PE 40
Złączka PE/PE 50
Złączka PE/PE 63
rury PE,kształtki
Złączki równoprzelotowe.
Kształtki PE złacza PE/PE:
Złączka PE/PE 20
Złączka PE/PE 25
Złączka PE/PE 32
Złączka PE/PE 40
Złączka PE/PE 50
Złączka PE/PE 63
Rury PE, kształtki i złączki stosujemy ;
przemysł: instalacje osłonowe dla potrzeb telekomunikacji i
linii światłowodowych, energetyki, automatyki, instalacje
pneumatyczne, itp.budownictwo: przyłącza i sieci wodociągowe,
instalacje wodne w budynkach mieszkalnych i innych obiektach,
zasilanie basenów, fontann; instalacje doprowadzające i
odprowadzające w oczyszczalniach ścieków, instalacje technologiczne,
rolnictwo: systemy irygacyjne, m.in. zraszanie i nasączanie zarówno
w szklarniach jak i w otwartym polu; budowa instalacji zbiorników wodnych.
złączki,fts
W przypadkach szczególnych stosowane bywają rury o kształcie
przekroju innym niż pierścieniowy – np. kwadratowym lub
prostokątnym. Rury takie, np. do tłoczenia powietrza w
systemach wentylacyjnych, mają zazwyczaj duże rozmiary
poprzeczne i właściwszą wobec nich nazwą może być -
zamiast np. “rura wentylacyjna” – określenie “kanał wentylacyjny”.
Rura jest to element konstrukcyjny o pierścieniowym przekroju
poprzecznym i znacznej długości. Rury są stosowane jako
przewody do prowadzenia cieczy i gazów lub jako elementy
do budowy maszyn i innych urządzeń technicznych oraz
konstrukcji budowlanych. Wykonane mogą być ze stali,
żeliwa, metali kolorowych, betonu, żelbetu, tworzyw
sztucznych (np. polietylenu, polichlorku winylu).
Mogą stanowić także osłonę np. dla prowadzonych
przewodów elektrycznych. Stosuje się rury do prowadzenia
instalacji w osłonach termicznych tzw. rury termoizolowane.
Kosmetyki,perfumy
sobota, 28 Lipiec 2007Perfumy które zdobyły “sławę” w historii :
1981 : Nombre Noir Shiseido (Serge Lutens, Jean-Yves Leroy)
Shiseido ( Kabushiki-gaisha Shiseido) – japońskie przedsiębiorstwo
kosmetyczne. Jego nazwa pochodzi z konfucjańskiej “Księgi Wróżb”. Kwiat kamelii
stanowi logo firmy.
Już w roku 1893 istniała apteka Shiseido, której założycielem był farmaceuta
Arinobu Fukuhara. W roku 1915 jego syn – Shinzo Fukuhara, zmienił profil
przedsiębiorstwa z farmaceutycznego na kosmetyczny i rozpoczął produkcję perfum.
W 1924 przedsiębiorstwo zaczęło wydawać gazetę “Shiseido Geppo” (później jej nazwę
zmieniono na “Shiseido Graph”, następnie, w 1937, na “Hanatsubaki”). W 1927 Shiseido
zmieniło status prawny ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na spółkę akcyjną.
Wtedy też jej prezydentem został Shinzo Fukuhara. W 1957 rozpoczęła sprzedaż w Tajwanie,
Singapurze, Hongkongu i Hawajach, wktórce także na Haiti. W 1965 powstał oddział
przedsiębiorstwa pod nazwą Shiseido Cosmetics America. Wkrótce rozszerzyła zasięg
sprzedaży na Europę, Australię i Oceanię. W 1981 przedsiębiorstwo wydało perfumy Nombre
Noir, które szybko zyskały dużą popularność.
Obecnie przedsiębiorstwo posiada ok. 25 000 sklepów na świecie. Wchodzi w skład
indeksu Nikkei 225 i jest notowane na Tokijskiej Giełdzie Papierów Wartościowych.
Jest również mecenasem wystaw współczesnej sztuki. Syn założyciela przedsiębiorstwa -
Shinzo Fukuhara otworzył w roku 1919 galerię sztuki Shiseido, która obecnie stanowi
najstarszą działającą galerię Japonii.
Perfumy Christina Dior.Siedziba firmy: Francja
Rok założenia: 1946
Christian Dior (urodzony 21 stycznia 1905 w Granville w Normandii, zmarł 24 października 1957),
francuski projektant, założyciel domu mody.
W latach 1935-1938 sprzedawał projekty kapeluszy i sukni kilku domom mody. Jego
szkice pojawiły się w dziale poświęconym modzie w magazynie Figaro. Od 1938 był
projektantem strojów w firmie Roberta Pigueta. Gdy wybuchła II wojna światowa
został powołany do służby wojskowej. Po demobilizacji pracował u projektanta Luciena
Lelonga.
W 1946 założył własny dom mody mieszczący się przy Avenue Montaigne 30. 12 lutego
1947 odbył się pokaz jego pierwszej kolekcji. Wkrótce otrzymał nagrodę Neimana Marcusa.
Niedługo po tym Christian Dior i Serg Heftler Louiche założyli firmę Christian Dior Perfume.
Na rynku pojawiły się ich pierwsze perfumy Miss Dior. W 1953 do firmy dołączył projektant
butów Roger Vivier. Po śmierci Diora w 1957 dyrektorem artystycznym został Yves Saint Laurant.
Linia perfum Elizabeth Arden . Rok założenia: 1910
Elizabeth Arden to fascynująca postać przemysłu kosmetycznego.
Naprawdę nazywała się Florence Nightingale Graham i pochodziła z Kanady.
Była kobietą zdecydowaną, która uparcie dążyła do celu, a jej marzeniem było
tworzenie kobiecych kosmetyków.
Pierwsze eksperymenty podejmowała w swojej kuchni, którą przerobiła
w tym celu na małe laboratorium. Wkrótce założyła w Nowym Jorku salon
kosmetyczny pod szyldem Elizabeth Arden, który szybko zyskał sławę
najlepszego w mieście. Jego właścicielkę pociągały jednak nie tylko kremy
czy inne pielęgnacyjne kosmetyki, ale również zapachy. Po wielu próbach w końcu w
1935 roku stworzyła swoje pierwsze perfumy. Okazją do tego stała się wygrana w
wyścigach jej ulubionego konia. Zapach został nazwany Blue Grass i miał upamiętniać
zwycięstwo faworyta.
perfumy,perfumeria internetowa
Główne Składniki perfum
Olejki zapachowe pozyskuje się poprzez ekstrakcję
i zatężanie czynników zapachowych z wybranych części
roślin (oraz rzadziej zwierząt), jak np. kwiat jaśminu,
liście mięty itp., lub (obecnie znacznie częściej) poprzez
odpowiednie mieszanie syntetycznych związków chemicznych
posiadających silny zapach.
W zależności od zawartości olejków zapachowych stosuje
się następujące nazewnictwo:
parfum (perfumy) – 15-30%
eau de parfum (woda perfumowana) skrót EDP – 10-15%
eau de toilette (woda toaletowa) skrót EDT – 5-10%
eau de Cologne (woda kolońska) skrót EDC – 3-5%
eau fraîche (woda odświeżająca) – 1-3%
Środki wzmacniające to wysoko wrzące, mało lotne związki
chemiczne lub naturalne produkty o podobnych własnościach,
które same nie posiadają zbyt intensywnego zapachu (bardzo
często jest to zapach sam w sobie nieprzyjemny), ale posiadają
zdolność wzmacniania zapachu olejków, mniej więcej tak, jak
dodawanie soli do potraw wzmacnia inne smaki. Do sztucznych
środków wzmacniających zalicza się m.in. merkaptany i aminy
o dużej masie cząsteczkowej, zaś do naturalnych kastoreum,
ambrę, cybet i piżmo.
Zadaniem środków homogenizujących jest uzyskanie jednolitego,
nierozwarstwiającego się roztworu mieszaniny związków chemicznych
i olejków, które często nie mieszają się z sobą. Najczęściej stosuje
się tu mieszaniny ciekłych tłuszczów pochodzenia naturalnego zwane
balsamami. Współcześnie coraz częściej jednak zastępuje się je
zupełnie bezwonnymi polimerami o własnościach amfifilowych. Niektóre
naturalne środki wzmacniające, takie jak tran czy ambergris, pełnią
jednocześnie rolę środków homogenizujących.
Definicja :: Perfumy
Parfum FlaconsPerfumy (fr. “per fumée” – przez dym) –
łączna nazwa kosmetyków, których jedynym zadaniem jest
nadawanie różnym obiektom (zwykle ciału człowieka) przyjemnego
i długo utrzymującego się zapachu.
Czasami słowo to używane jest także w znaczeniu wyłącznie
produktów, w których substancje zapachowe są silnie
skoncentrowane, a ilość rozpuszczalnika jest ograniczona
do absolutnego minimum.
Perfumy składają się z mieszaniny związków zapachowych,
które są nazywane olejkami zapachowymi, środków
homogenizujących i wzmacniających oraz rozpuszczalnika,
którym zazwyczaj jest etanol lub mieszanina lekkich alkoholi
alifatycznych. W zależności od ilości rozpuszczalnika rozróżnia
się perfumy właściwe (skoncentrowane), wody perfumowane i wody toaletowe.
Po wylaniu lub wtarciu ich w powierzchnię alkohol szybko paruje,
a na powierzchni zostają tylko olejki zapachowe i środki
wzmacniające, które powoli są uwalniane do powietrza, powodując
wrażenie przyjemnego zapachu.
Perfumy Nina Ricci.
Siedziba firmy: Francja (ur. we Włoszech)
Rok założenia: 1932
Nina Ricci – francuski dom mody, a zarazem firma produkująca perfumy
oraz kosmetyki założona w 1932 roku w Paryżu przy ulicy Rue des
Capuccines 20 przez Ninę Ricci (ur. 14 stycznia 1882 w Turynie)
oraz jej syna Roberta.
Jej prawdziwe nazwisko to Maria Adéla?de Nielli. Nina Ricci
preferowała styl bardzo kobiecy oraz przywiązywała dużą
wagę do osobowości klientów.
Projektantka zawsze ubierała się na biało. Perły były jej
ulubionymi kamieniami a biały kolor symbolizował dla niej
elegancję, prezentując każdą kobietę w promieniującym świetle.
Pragnąc rozszerzyć działalność domu mody, Robert Ricci,
zainspirowany światem perfum stworzył w 1946 roku C?ur
Joie, kompozycję, która przyniosła firmie dużą popularność.
Flakon Coeur-Joie został zaprojektowany przez Marca Lalique,
natomiast projektem graficznym zajął się Christian Bérard. Inne
znane perfumy Niny Ricci to np. L’Air du Temps (1948).
Środki zapachowe
Środki te służą do nadawania określonym częściom
ciała przyjemnego zapachu lub zapobiegania wydzielania
się nieprzyjemnych woni. Zalicza się do nich:
wody perfumowane
wody toaletowe
wody kolońskie
dezodoranty
antyperspiranty
perfumy,perfumeria
Perfumy Estee Lauder.
Siedziba firmy: Nowy Jork, Stany Zjednoczone
Rok założenia: 1946
Estée Lauder, z domu Josephine Esther Mentzer urodziła się 1 lipca 1906. Była amerykańską
założycielką koncernu kosmetycznego.
Swoją przygodę z kosmetykami rozpoczynała od sprzedaży kremów do twarzy, wyprodukowanych
we własnej kuchni. W 1946 tworzyła rodzinną spółkę Lauder, która stała się z czasem jedną
z największych potęg branży kosmetycznej na świecie. W 2003 roku przychody firmy Lauder
wyniosły ponad 4,5 miliarda dolarów. Serie produktów firmy Lauder – Estee Lauder,
Clinique, Aramis, Prescriptives, Origines – są sprzedawane w ponad 130 krajach.
Estee Lauder współpracuje ze znanymi domami towarowymi (Harrods w Londynie,
Galeries Lafayette w Paryżu, Saks Fifth Avenue w Nowym Jorku).
Estee Lauder znalazła się w czołowej dwudziestce największych geniuszy biznesu
XX wieku według tygodnika “Time” (1998).
Perfumy Bulgari.Siedziba firmy: Rzym, Włochy
Rok założenia: 1884
Bulgari, inaczej Bvlgari, to trzecia na świecie firma jubilerska po Cartier i Tiffany.
Powstała w 1857 roku założona przez Sotirio Bulgari. W 1884 otworzył swój pierwszy sklep w
Rzymie. Po jego śmierci interes rozwijali dalej jego synowie. Rok 1970 był rokiem największej ekspansji
firmy na rynkach międzynarodowych. W 1977 powstał ich słynny zegarek, uważany do dziś za klasyka
tego gatunku. W 1990 firma rozszerza asortyment o perfumy. Dziś firma ma ponad 80 sklepów na całym świecie.
Firma Bulgari wylansowała swoje pierwsze perfumy w 1992 roku. Było to Eau Parfumee,
mieszanka świeżości, kwiatów i zielonej herbaty dedykowana kobietom, które poszukują harmonii i
równowagi. Woda ta odniosła ogromny sukces we Włoszech i na całym świecie. Otrzymała tytuły:
“Zapach Roku” w Stanach Zjednoczonych, Eurobest w Wielkiej Brytanii i Coup de coeur we Francji.
Następnie pojawiła się woda Bulgari pour Femme, wykreowana i wprowadzona na rynek w 1994
roku jako symbol natury i czystości, oparta na herbacie jaśminowej.
Kolejnym produktem był zapach Bulgari pour Homme wraz z linią kąpielową. Jest to zapach
dla mężczyzn, oparty na ciemnej herbacie i piżmie.
Dzisiaj firmą kierują Paolo Bulgari – prezes, Nicola Bulgari – wiceprezes oraz ich bratanek
Francesco Trapani, rozwijając wszystkie jej branże tak aby coraz lepiej służyć międzynarodowej klienteli.
Perfumy które zdobyły “sławę” w historii :
1981 : Ombre Rose Jean-Charles Brosseau (François Caron)
1983 : Gold Amouage (Guy Robert)
1983 : Paris Yves Saint-Laurent (Sophia Grosjman)
Perfumy Escada.
Siedziba firmy: Monachium, Niemcy
Rok założenia: 1976
Escada została założona w 1976 roku przez młode małżeństwo pochodzące z Niemiec – Wolfganga
i Margarethę Ley. Ich niewielkie przedsiębiorstwo odzieżowe po ponad dwudziestu latach istnienia
przeobraziło się w odnoszącą ogromne sukcesy międzynarodową firmę.
Kreacje Escady słyną z oryginalnej kompozycji barw i pięknych tkanin. Escada wylansowała również
bardzo cenione perfumy, takie jak: Escada Margaretha Ley, Escada Acte 2, Escada Sport,
Escada Collection, Escada pour Homme, Escada Silver Light, Casual Friday. Jej najnowszy
zapach to Escada Sentiment.
Escada to legendarna nazwa o wspaniałej historii: Escada to imię zwycięskiego konia, który przyniósł
Wolfgangowi i Margarethcie Ley fortunę w czasie ich podróży poślubnej. Zaczęli wspólnie skromną
kolekcją strojów z dzianiny by doprowadzić Escada Group na szczyt międzynarodowej mody.
Kluczem ich sukcesu stały się: Jakość, Serwis, Rewolucyjna koncepcja marketingowa.
Telefonia cyfrowa,voip,telefonia internetowa
sobota, 28 Lipiec 2007Modem dla sieci telewizji kablowej wyposażony w moduł VoIP
VoIP (ang. Voice over Internet Protocol) – technologia
umożliwiająca przesyłanie dźwięków mowy za pomocą łączy
internetowych lub dedykowanych sieci wykorzystujących protokół
IP, popularnie nazywana telefonią internetową. Dane przesyłane
są przy użyciu protokołu IP, co pozwala wykluczyć niepotrzebne
“połączenie ciągłe” i np. wymianę informacji gdy rozmówcy milczą.
Telefonia VoIP realizowana jest na dwa sposoby:
· programowo – instalowane jest stosowne oprogramowanie
umożliwiające wykonywanie połączeń telefonicznych za pośrednictwem
komputera i podłączony do niego mikrofon i słuchawki lub głośniki,
· sprzętowo – poprzez podłączenie do wolnego portu Ethernet
bramki VoIP (czyli odpowiedniego adaptera VoIP), do którego
podłączony jest zwykły aparat telefoniczny z funkcją wybierania
tonowego.
Dzięki zastosowaniu telefonii VoIP, można w znaczny sposób
obniżyć koszty połączeń telefonicznych, ponieważ pomijany jest
tu główny czynnik cenotwórczy, czyli odległość pomiędzy rozmówcami.
Koszty te mogą być również w praktyce obniżone do zera, jeśli
użytkownikami telefonii VoIP są użytkownicy jednej sieci
korporacyjnej lub użytkownicy korzystający z rozwiązań tego
samego operatora, ponieważ w takim przypadku nie ma konieczności
tworzenia punktów styku pomiędzy sieciami i nie występuje wtedy
konieczność rozliczania kosztów połączeń pomiędzy operatorami
(brak umów interkonektowych).
Aby jednak połączenia telefoniczne w technologii VoIP mogły być
realizowane (np.: łączenie, rozłączanie połączenia), niezbędne
jest wykorzystanie do tego odpowiednich protokołów wymiany informacji
o połączeniu (protokoły sygnalizacyjne) np.: SIP czy H.323. Wymiana
danych związana z przeniesieniem zakodowanego dźwięku od użytkownika
do użytkownika, realizowana jest poprzez inne protokoły np.: RTP.
Oferta bezpłatnych bądź znacznie tańszych niż tradycyjne
usług telefonicznych nie kusi Amerykanów tak bardzo jak
Europejczyków dlatego, że koszt połączeń w Stanach jest
dużo mniejszy niż na Starym Kontynencie. Poza tym Amerykanie
rzadziej wykonują połączenia zagraniczne.
Voip
W USA zainteresowanie telefonią internetową jest zdecydowanie mniejsze.
W zeszłym roku nowymi użytkownikami VoIP zostało zaledwie 4 mln
Amerykanów, co oznacza, że z usługi tej korzysta obecnie 10,6 mln
osób. Pod koniec 2007 r. liczba użytkowników ma zwiększyć się o połowę
i wynieść ok. 15,9 mln.
Wartość globalnego rynku usług VoIP w 2006 r. wyniosła 15,4 mld dol.,
a w 2011 r. ma wzrosnąć do 44 mld dol. USA kontroluje
mniej niż 20 proc. tego rynku.
Europejczycy chętnie korzystają z tzw. telefonii internetowej
opartej na technologii VoIP. Tymczasem Amerykanie zdają się
nie doceniać korzyści, jakie płyną z tej formy komunikacji.
Z raportu firmy In-Stat wynika, że ponad 14 mln Europejczyków
zaczęło korzystać z usług VoIP w zeszłym roku, co podwyższyło
całkowitą liczbę użytkowników telefonii internetowej do 19 mln.
In-Stat prognozuje, że pod koniec tego roku liczba użytkowników
w Europie urośnie do 34 mln.
Speex to format stratnej kompresji dźwięku z rodziny kodeków Ogg.
Jest przeznaczony tylko do kompresji mowy ludzkiej.
Jego próbkowanie to 8-32 kb/s/kanał.
Speex jest rozwijany przez Xiph.Org Foundation i
kojarzony z wolnym oprogramowaniem.
TCP/IP to wspólna nazwa dwóch podstawowych protokołów sieci
Internet. Powstała przez połączenie nazw TCP i IP.
Protokół TCP/IP (ang. Transmission Control Protocol/Internet Protocol)
jest “programowym protokołem komunikacji sieciowej” (ang. software-based
communications protocol used in networking).
TCP/IP udostępnia metody transmisji informacji pomiędzy poszczególnymi
komputerami w sieci, obsługując pojawiające się błędy oraz tworząc
wymagane do transmisji informacje dodatkowe.
Telefonia VoIP (Voice over IP) jest to telefonia wykorzystująca
technologie umożliwiające kodowanie mowy (dźwięku) i przesyłanie
go za pośrednictwem sieci z komutacją pakietów (np. Internet) do
innego użytkownika tej sieci lub też do użytkownika tradycyjnej
telefonii (analogowej lub ISDN).
Za pomocą tej technologii mowa (dźwięk) zamieniany jest na sygnał
cyfrowy, następnie jest kompresowany i dzielony na pakiety.
Pakiety te, dzięki odpowiedniej adresacji realizowanej dzięki
zastosowaniu odpowiednich protokołów wymiany danych, są
przesyłane poprzez sieć publiczną (Internet) lub wydzieloną
(firmową, korporacyjną) razem z innymi danymi i pakietami
danych do miejsca docelowego, w którym są odbierane i
odkodowywane (łączenie pakietów, dekompresja, przetworzenie
sygnału cyfrowego na mowę).
SIP (Session Initiation Protocol), jest to protokół (standard) w
telefonii VoIP umożliwiający zestawianie połączenia pomiędzy jednym
lub wieloma użytkownikami sieci IP, PSTN lub ISDN. Z pośród obecnie
stosowanych protokołów, SIP jest protokołem dominującym, wypierając
stopniowo protokół H.323.
SIP jest odpowiedzialny za kwestie sygnalizacyjne w sieci i wymianę
komunikatów pomiędzy urządzeniami i sieciami, a więc za prawidłowe
zestawianie i rozłączanie połączenia, za przesyłanie w sieci sygnałów
np. dzwonienia lub zajętości. Ponadto protokół ten jest nośnikiem dla
pakietów danych, w których zakodowany jest głos lub inne informacje
multimedialne, przenoszonych za pośrednictwem protokołu transportowego
RTP (Real-time Transport Protocol).
Telefonia VoIP realizowana jest na dwa sposoby:
· programowo – instalowane jest stosowne oprogramowanie
umożliwiające wykonywanie połączeń telefonicznych za pośrednictwem
komputera i podłączony do niego mikrofon i słuchawki lub głośniki,
· sprzętowo – poprzez podłączenie do wolnego portu Ethernet
bramki VoIP (czyli odpowiedniego adaptera VoIP), do którego
podłączony jest zwykły aparat telefoniczny z funkcją wybierania
tonowego.
Dzięki zastosowaniu telefonii VoIP, można w znaczny sposób
obniżyć koszty połączeń telefonicznych, ponieważ pomijany jest
tu główny czynnik cenotwórczy, czyli odległość pomiędzy rozmówcami.
Koszty te mogą być również w praktyce obniżone do zera, jeśli
użytkownikami telefonii VoIP są użytkownicy jednej sieci
korporacyjnej lub użytkownicy korzystający z rozwiązań tego
samego operatora, ponieważ w takim przypadku nie ma konieczności
tworzenia punktów styku pomiędzy sieciami i nie występuje wtedy
konieczność rozliczania kosztów połączeń pomiędzy operatorami
(brak umów interkonektowych).
Aby jednak połączenia telefoniczne w technologii VoIP mogły być
realizowane (np.: łączenie, rozłączanie połączenia), niezbędne
jest wykorzystanie do tego odpowiednich protokołów wymiany informacji
o połączeniu (protokoły sygnalizacyjne) np.: SIP czy H.323. Wymiana
danych związana z przeniesieniem zakodowanego dźwięku od użytkownika
do użytkownika, realizowana jest poprzez inne protokoły np.: RTP.
Zalety w porównaniu z telefonią tradycyjną:
· niezależność· od operatorów/monopolistów państwowych (swoboda wyboru
a potencjalnie także większa prywatność· )
· bezpłatne rozmowy wewnątrz sieci operatora
· niższy koszt połączeń z telefonią stacjonarną
(zwykle dopiero przy połączeniach zagranicznych)
· pełna mobilność· użytkownika
(problem roamingu ma ograniczone znaczenie)
· niski koszt infrastruktury (w porównaniu
z tradycyjnymi liniami telefonicznymi)
· integracja z przyszłościowymi usługami
takimi jak przesyłanie danych czy obrazu
Wady w porównaniu z telefonią tradycyjną:
· większa zawodność· usług
· konieczność· posiadania dodatkowego
(dzisiaj) sprzętu lub oprogramowania i łącza internetowego
· przy realizacji sprzętowej większe koszty zakupu
(np. aparatów) dla użytkownika końcowego
Z VoIP korzystać można do połączeń z:
· innymi użytkownikami VoIP
· użytkownikami telefonii stacjonarnej i komórkowej
Osiągnąć to można:
· korzystając z tzw. kart zdrapek pre-paid do
wykonywania rozmów międzynarodowych
· używając telefonu IP lub bramki VoIP
skonfigurowanych do użycia dla jednego lub wielu operatorów VoIP
· wykorzystując komputer przyłączony do
internetu z odpowiednim oprogramowaniem komunikacyjnym.
Aby jakość rozmów telefonicznych prowadzonych w technologii VoIP
była jak najlepsza, należy zapewnić właściwą ilość pasma
(przepustowość łącza do Internetu) dostępnego na potrzeby prowadzenia
tych rozmów. Przepustowość łącza zależy od ilości użytkowników usługi,
ruchu generowanego przez pojedynczego użytkownika oraz przepływności
strumienia VoIP.
Poniżej przedstawiono tabelę, która pokazuje jakie minimalne pasmo
(w kbps) należy zapewnić dla prowadzenia rozmów przez Internet,
aby ich jakość była dobra. Pasmo to musi być zapewnione w obu
kierunkach transmisji danych, tj. od użytkownika do Internetu
i z Internetu do użytkownika.
Pozycjonowanie,SEO,tworzenie stron,optymalizacja
sobota, 28 Lipiec 2007Page Rank – opatentowany przez Google mechanizm służący do określania
“ważności” stron. Na jego wartość ma wpływ bardzo wiele czynników.
Jednym z najważniejszych czynników jest liczba i “ważność” linków
jakie prowadzą do danej strony w internecie.
KODEKS ETYCZNY SEO
NIE BĘDZIE DZIAŁAĆ NA SZKODĘ KLIENTA
Włącza się w to całkowity zakaz wykorzystywania technik zdefiniowanych w najbardziej
aktualnej wersji dokumentu Techniki nieetyczne w pozycjonowaniu stron internetowych
stworzonym przez IAB Polska, których zastosowanie może skutkować usunięciem
wpisów z indeksu wyszukiwarki lub katalogu. Zakaz dotyczy również działań
zmniejszających funkcjonalność strony z punktu widzenia odwiedzającego ją
użytkownika.
• BĘDZIE PRZESTRZEGAĆ REGULAMINÓW WYSZUKIWAREK ORAZ KATALOGÓW
Dodatkowo, w przypadku zmian w tych regulaminach, Specjalista niezwłocznie podejmie
czynności zmierzające do dostosowania się do nowych regulacji w celu zadbania o
interes swoich klientów. W przypadku wątpliwości i niejednoznacznej interpretacji zasad,
Specjalista podejmie działania zmierzające do sprecyzowania i pełnego zrozumienia
regulaminu przed wykonaniem jakichkolwiek operacji, które mogą być z tego tytułu
zagrożeniem dla klienta.
• NIE BĘDZIE WPROWADZAĆ W BŁĄD ORAZ SZKODZIĆ LUB OBRAŻAĆ
UŻYTKOWNIKÓW
Wszyscy użytkownicy, którzy odwiedzą stronę w efekcie przeprowadzonych działań, nie
będą wprowadzani w błąd przez prezentowanie treści nieadekwatnych do zadanego
zapytania, a także nie ucierpią na tym w żaden sposób, jak również nie zostaną obrażeni
po wejściu na stronę docelową.
• BĘDZIE PRZESTRZEGAĆ PRZEPISÓW PRAWA
Wszystkie prowadzone działania muszą uwzględniać przestrzeganie praw autorskich,
zasad umieszczania znaków handlowych, marek oraz wszystkich innych przepisów
związanych z publikowaniem informacji, które są obecne w prawie krajowym i
międzynarodowym.
pozycjonowanie stron
O internetowym marketingu możemy mówić mniej więcej od 1990. Wtedy były
to proste oparte na tekscie strony internetowe oferujące produkty, bądź
informacje. Z czasem, marketing internetowy ewaulował w coś więcej niż
tylko sprzedaż informacji, dziasiaj sprzedaje się również przestrzeń
reklamową, programy, modele biznesowe i wiele innych produktów i
usług. Na świecie, firmy takie jak Google, Yahoo, MSN a w
Polsce – Onet, Wirtualna Polska, Interia, o2 – wytyczyły szlaki
w reklamie internetowej i dały szanse małym reklamodawcom, oferując
reklame lokalną małym i średnim przedsiębiorstwom. Zwrot z inwestycji
się zwiększał tak jak i dostępność do tej formy reklamy. Taka forma
marketingu jest podstawą nowoczesnego kapitalizmu, pozwala bowiem
każdemy z dobrym pomysłem, produktem bądź usługą na dotarcie naj
największej grupy odbiorów. Metody reklamy tradycyjnie używane w
radiu, gazetach lub telewizji wypierane są przez bardziej dostępne
formy internetowe. Aktualnie najszybciej rozwijającą się forma
reklamy w internecie jest tak zwany Search Engine Marketing czyli
reklama w wyszukiwarkach internetowych. Usługi oferowane
przedewszystkim przez Google, Yahoo a w Polsce przez Onet
i Netsprint pozwalają małym firmą na dotarcie do dokladnie
określonej grupy klientów z danego obszaru geograficznego
(województwa, miasta). Ponadto, dla małego przedsiębiorcy dostępne
są inne formy, takie jak email marketing, onsite marketing czy
tez optymalizacja serwisu dla wyszukiwarek w celu ściągnięcia tzw.
ruchu organicznego – natural search.
Dostępnośc powyższych metod wzrosła głównie ze wzglęgu na łatwość
implementacji i śledzenia wyników takich działań. Możliwość
przeprowadzania szczegółowych analiz serwisu www jest już standardowym
działaniem dla zbadania ROI – Zwrot z Inwestycji, konwersji, poziomu sprzedaży itp.
* Penalty 31/ -30 – Nowy filtr obniżający pozycje o 30 miejsc.
Głównie z pierwszego na 31 pozycje.
* AdSense – Program partnerski Google umożliwiający zarabianie
na stronach.
* GoogleBomb – Technika masowego linkowania do strony z jednym
Anchorem. Przykładem mogą być akcje: kretyn, ptasia grypa,
siedziba szatana.. Google zabezpieczyło się przed tą zabawą.
* Link nofollow – Określa się tak linki z atrybutem rel=”nofollow”
( wartość ‘nofollow’ została wymyślona przez Google ).
Linki z takim parametrem nie mają żadnej wartości,
chodź googlebot chodzi za takim linkiem.
* Alt – Atrybut dla obrazków. Jeżeli obrazek jest linkiem to
wartość ALT staje sie Anchorem.
* UserAgent – Nazwa którą przedstawiają się roboty i przeglądarki
np. Googlebot/2.1 (+http://www.google.com/bot.html)
* Cloacking – Sztuczka polegająca na przedstawieniu innej
strony robotom i użytkownikom. Zazwyczaj dokonuje sie tego
na podstawie UserAgenta.
* Fresh Site Bonus / FSB – Algorytm google który promuje na
pewien okres młode strony. Długość tego okresu zależy od
konkurencyjności fraz.
* Sandbox – Mityczny filtr który znacznie obniża pozycje
strony pod wiele fraz.
* Ban – Wyrzucenie całej strony z wyszukiwarki. By sprawdzić
czy domena nie została zbanowana np. w google wpisujemy
’site:domena.pl’. Jeżeli nie będzie żadnego wyniku to
strona wyleciała z wyszukiwarki.
tworzenie stron internetowych
Kontrowersje
Kontrowersje w pozycjonowaniu stron wynikają ze
sposobów zdobywania linków prowadzących do stron -
IBL oraz z nieetycznych technik stosowanych w pozycjonowaniu.
Działania niezgodne z zaleceniami dla webmasterów przyjęło się
nazywać spamem w wyszukiwarkach. Spam w wyszukiwarkach jest
traktowany podobnie jak spam pocztowy, czyli elektroniczne
wiadomości masowo rozsyłane do osób, które ich nie oczekują.
W wyszukiwarkach stworzono specjalne strony na których można
zgłaszać strony, które stosują nieetyczne metody pozycjonowania
np. Google – report a spam result, w Polsce skuteczna okazała
się akcja AntySPAMowa, mająca szeroki oddźwięk w polskich
mediach.
* rPR/Real PageRank – Takim skrótem określa się realny
PageRank strony. Gdyż Google dla siebie wykonuje updaty
PR cały czas(rPR), a wyniki pokazuje nam średnio raz na
kwartał( tPR )
Telefonia cyfrowa,voip
środa, 25 Lipiec 2007Europejczycy chętnie korzystają z tzw. telefonii internetowej opartej na technologii VoIP. Tymczasem Amerykanie zdają się nie doceniać korzyści, jakie płyną z tej formy komunikacji.
Z raportu firmy In-Stat wynika, że ponad 14 mln Europejczyków zaczęło korzystać z usług VoIP w zeszłym roku, co podwyższyło całkowitą liczbę użytkowników telefonii internetowej do 19 mln. In-Stat prognozuje, że pod koniec tego roku liczba użytkowników w Europie urośnie do 34 mln.
W USA zainteresowanie telefonią internetową jest zdecydowanie mniejsze. W zeszłym roku nowymi użytkownikami VoIP zostało zaledwie 4 mln Amerykanów, co oznacza, że z usługi tej korzysta obecnie 10,6 mln osób. Pod koniec 2007 r. liczba użytkowników ma zwiększyć się o połowę i wynieść ok. 15,9 mln.
Wartość globalnego rynku usług VoIP w 2006 r. wyniosła 15,4 mld dol., a w 2011 r. ma wzrosnąć do 44 mld dol. USA kontroluje mniej niż 20 proc. tego rynku.
Oferta bezpłatnych bądź znacznie tańszych niż tradycyjne usług telefonicznych nie kusi Amerykanów tak bardzo jak Europejczyków dlatego, że koszt połączeń w Stanach jest dużo mniejszy niż na Starym Kontynencie. Poza tym Amerykanie rzadziej wykonują połączenia zagraniczne.
Voip
Słaby popyt na telefonię internetową w USA powoduje, że operatorzy niechętnie inwestują w technologię VoIP. Tracą na tym dostawcy usług VoIP, tacy jak Vonage czy SunRocket. Zamiast skupiać się na nowej technologii amerykańscy operatorzy wydają swoje miliardy na rozwój usług trzeciej generacji, czyli np. możliwość odtwarzania wideo w telefonach komórkowych. Jednak na dłuższą metę całkowita rezygnacja z inwestowania w VoIP może nie wyjść im na dobre. Nie można bowiem całkowicie ignorować nowych technologii.
Piłka nożna, gry sportowe
sobota, 21 Lipiec 2007Piłka nożna jest od wielu lat najpopularniejszą dyscypliną sportową
w wielu krajach i ma najbardziej rozbudowane rozgrywki w skali świata.
Zasadniczo zawody odbywają się w dwóch systemach: ligowym (tzw. każdy z każdym)
oraz pucharowym. Ten pierwszy polega na rozegraniu przez każdą parę zespołów określonej
w regulaminie liczby meczów (najczęściej 2) w sezonie i wyłonieniu zwycięzcy
(za wygraną przyznaje się przeważnie 3 punkty (kiedyś 2), za remis rywale dostają po 1
punkcie, zaś za porażkę 0 punktów. Zwycięża zespół, który uzyska najwięcej punktów, a
w dalszej kolejności decyduje różnica bramek, większa ilość strzelonych bramek bądź wyniki
bezpośrednich spotkań. W systemie pucharowym rozgrywa się mecze tylko między rozlosowanymi w
pary zespołami, przy czym do dalszej rundy przechodzi (awansuje) zespół, który okaże się lepszy
w bezpośredniej rywalizacji.
Piłka nożna
Piłka nożna na świecie :
Podział państw członkowskich FIFA na konfederacjeZobacz więcej:
Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej, Mistrzostwa świata w piłce nożnej, Puchar
Konfederacji w piłce nożnej, Klubowy Puchar Świata w piłce nożnej, Ranking FIFA, FIFA 100
Międzynarodową Federacją Piłki Nożnej jest FIFA. Należy do niej ponad 200 narodowych federacji
piłki nożnej. FIFA organizuje światowe rozgrywki piłkarskie (turnieje olimpijskie, mistrzostwa
świata kobiet i mężczyzn oraz grup młodzieżowych itp.) oraz ustala przepisy gry w piłkę nożną.
FIFA jest nadrzędną organizacją wobec federacji regionalnych:
AFC – Azja
CAF – Afryka
CONMEBOL – Ameryka Południowa
CONCACAF – Ameryka Północna, Środkowa i Karaiby
OFC – Oceania
UEFA – Europa